De afloop van Ilse

Het blonde meisje begon op ze af te lopen en Jasmijn liet Zeger los. Het meisje liep tot vlak voor hen en sloeg haar armen over elkaar. Voordat ze iets kon zeggen kapte Zeger haar al af: ‘Nu is het genoeg Liz, ik weet dat we vandaag samen naar de optredens zouden kijken, maar er kwam iets tussen.’ 
Liz kijkt hem boos, maar ook gekwetst aan: ‘Zo gaat het altijd als je me belooft om iets leuks samen te doen! Er komt altijd wat tussen’, antwoordde ze vurig. 
Zeger keek haar aan en zijn gezichtsuitdrukking veranderde van geïrriteerd naar begripvol.
‘Liz wil je alsjeblieft eventjes terug gaan naar Sander en Margriet?’ vroeg hij. Liz rolde met haar ogen, maar toch draaide ze zich om en liep weg. Zeger draaide zich terug naar Jasmijn en keek haar verontschuldigend aan. 
‘Het spijt me, mijn nichtje kan nogal opdringerig zijn, maar eigenlijk had ik haar belooft om samen naar dit festival te gaan’, legde Zeger uit. ‘Ik heb haar nu naar haar ouders gestuurd.’ 
‘Maar waarom hing ze dan zo om je nek?’ vroeg Jasmijn. Zeger zweeg even en antwoordde toen: ‘Het gebeurt namelijk wel vaak dat we afspreken dingen samen te doen, maar heel vaak komt er iets tussen, dus moet ik haar weer laten zitten. Nu elke keer als ze ziet dat ik een meisje praat, doet ze net alsof ze mijn vriendin is, zodat ik weer tijd met haar kan doorbrengen en ik haar niet alweer laat zitten.’ 
Jasmijn moest lachen. Het was een slim plan, dat moest ze toegeven. 
‘Weet je wat, ga naar haar toe en ga nog naar wat concerten samen. Zullen wij anders afspreken op de heuvel om een uur of zeven, dan kunnen we een keer rustig praten?’ zei Jasmijn. 
Zeger vond het een goed plan en ging naar zijn nichtje, maar niet zonder Jasmijn nog snel een kus te geven. Toen hij uit het zicht was verdwenen, draaide Jasmijn zich om en zag dat haar vriendinnen en Pieter nog steeds naar haar stonden te kijken. Langzaam liep ze op hen af en ze probeerde te bedenken wat ze zou kunnen zeggen tegen Pieter. Maar tot haar verbazing keek Pieter met een glimlach naar haar en voordat Jasmijn iets kon zeggen, zei Senna: ‘Ik heb hem uitgelegd wie Zeger is en dat je hem op vakantie hebt ontmoet, waar je verliefd op hem bent geworden.’ 
Jasmijn keek Pieter met een rood gezicht aan en Pieter zei: ‘Maakt niets uit! Denk je dat ik nooit écht verliefd ben geweest?’ 
Jasmijn glimlachte dankbaar en legde daarna uit dat ze om zeven uur met Zeger had afgesproken. Bo vroeg nog of het wel zo’n goed idee was, maar Jasmijn wist het zeker. Ze moest en zou antwoorden krijgen op alle vragen die ze had.  

Om vijf voor zeven liep Jasmijn die kant op, nadat ze had afgesproken om negen uur op het parkeerterrein te zijn waar de ouders van Bo hen zouden ophalen. 
Tot haar grote verrassing zag ze Zeger al zitten. 
‘Wat doe jij hier nu al?’ vroeg Jasmijn, terwijl ze naast hem ging zitten. 
Zeger antwoordde: ‘Ik zit hier al een kwartier, want ik wilde er zeker van zijn dat ik je niet nog een keer zou laten zitten.’
Jasmijn begon wat te blozen, maar zo makkelijk had ze hem nog niet vergeven. 
‘Het spijt me dat ik je toen heb laten zitten Jasmijn. Alleen… mijn opa werd ziek dus ik moest naar het ziekenhuis om hem te steunen. Ik was er zo van geschrokken, want het ging echt heel slecht met hem en door al die chaos en emoties was ik helemaal vergeten om jou te laten weten dat ik niet kon komen. Het gaat gelukkig nu beter met mijn opa, maar alsnog: het spijt me echt heel erg. Ik kan me niet voorstellen hoe kut jij je hebt moeten voelen.’ 
Jasmijn keek hem verschrikt aan en zei: ‘Wat verschrikkelijk! Ik dacht dat je me liet zitten, omdat je me toch niet leuk vond of zo, maar hier had ik geen rekening mee gehouden.’ 
Zeger moest glimlachen en zei: ‘Hoe kan ik ooit zo’n mooi en lief meisje laten zitten?’ Jasmijn begon nog erger te blozen en keek verlegen weg. ‘Wat vind je ervan als ik je mee uiteten neem als een soort verontschuldiging? Hou je van Italiaans?’ vroeg Zeger. 
‘Sí, mucho’, glimlachte Jasmijn. 
Zeger begon hard te lachen en Jasmijn vroeg wat er was. ‘Je weet dat sí mucho Spaans is, toch?’
Jasmijn kreeg een heel rood hoofd en keek snel weg. ‘Wat ben je toch leuk!’ zei Zeger. 
Jasmijn was nog steeds rood, maar niet helemaal van schaamte deze keer. Zeger legde een hand op Jasmijns wang en draaide haar hoofd tot ze hem recht aankeek. Hij liet zijn voorhoofd op de hare rusten en Jasmijn sloot haar ogen, omdat hij zo dichtbij was. Het moment daarna kuste hij haar. Eerst op haar wang, daarna eindelijk op haar mond. Eerst zacht en voorzichtig, maar het werd steeds vuriger en intenser. Toen ze stopten, moesten ze beiden wat hijgen. Ze praatten nog een tijdje en tot haar schrik was het al kwart voor negen toen Jasmijn op haar mobiel keek. 
Ze verontschuldigde zich en rende na een kus snel naar de parkeerplaats toe, waar haar vriendinnen al stonden te wachten. 
Met een rood hoofd vertelde ze alles aan hen, maar gelukkig reageerde haar vriendinnen helemaal blij voor haar. Toen ze ook nog hoorde dat Bo met Pieter had gezoend, kon ze niets anders dan glimlachen. Alles was goed gekomen. Gelukkig had ze deze keer wel telefoonnummers uitgewisseld met Zeger voordat ze vertrok. En verder hadden ze nog afgesproken om komend weekend uit eten te gaan. Of dit nou bij de Italiaan of een Spaans restaurant was, één ding was zeker: leuk zou het sowieso worden.

Inloggen

of log in via: