De afloop van Julie

Tessa keek Jelle verschrikt aan. Hoe had dit kunnen gebeuren? Was het haar schuld dat Thomas en Sara waren weggelopen?
Ze liep nu zeker al een uur te ijsberen over waar ze konden zijn, terwijl Jelle haar al een uur probeerde te kalmeren (tevergeefs). En Tjeerd zat bij het kampvuur voor het geval dat er iemand zou terugkomen, maar er was nog steeds geen spoor van Sara, Thomas, Myrthe of Michiel.
‘Ik hou het echt niet meer!’ riep Tessa uit. ‘Waar zijn ze toch?’ Hoewel Jelle ook gespannen leek, probeerde hij toch optimistich te zijn. ‘Tessa! Voor de duizendste keer: ze komen wel terug, oké?’
Tessa pakte haar telefoon en tikte het nummer van Sarah in. ‘Als ze twee minuten geleden niet antwoordde, zal ze nu ook niet antwoorden hoor’, viel Jelle haar in rede. En zoals hij al gezegd had, kwam er geen antwoord, bij niemand.
Na nog een uur ijsberen was het al twee uur ’s nachts. Tjeerd kwam bij ze staan. ‘Volgens mij komen ze niet’, zei hij. ‘We moeten terug naar het kamp, misschien zijn ze daar, en anders moeten we wat slapen en morgen verder zoeken’, ging hij verder. ‘Je hebt gelijk. We moeten wat slapen. Jij ook Tessa’, zei Jelle. Hij pakte Tessa’s  hand en samen liepen ze naar de fietsen.

Op het kamp aangekomen liepen ze naar de tent. In de tent van Myrthe, Sara en Tessa was niemand te bekennen, maar toen ze in de tent van Jelle en Tjeerd keken lag Thomas daar te slapen. Tessa was zowel blij om hem te zien als kwaad dat hij hier gewoon in slaap was gevallen terwijl zij al twee uur bij het kampvuur stonden te wachten.
Ze pakte haar drinkfles en goot hem leeg over Thomas’ hoofd. Hij schoot wakker. ‘Wat in hemelsnaam is hier aan de...’
‘Thomas, waar zijn Sara, Myrthe en Michiel?’ onderbrak Tjeerd hem. ‘Zijn ze weg dan?’ vroeg Thomas. Maar voor Thomas nog een woord kon zeggen, vloog Jelle op hem en sloeg hem recht in zijn gezicht. Tessa keek geschokt toe. ‘Wat doe je?!’ gilde ze.
Tjeerd kwam tussenbeide. ‘Wat bezielt jou?! Ben je helemaal gek geworden?’ brulde Thomas. ‘Je had haar maar niet moeten kussen! Ze is van mij!’ brulde Jelle terug. ‘Het is gedaan met al die spelletjes van je! Je pakt altijd al mijn vriendinnetjes af en nu ben ik het beu!’
‘Jelle! Rustig!’ probeerde Tessa hem te sussen. ‘Ja’, gaf Tjeerd haar gelijk. ‘We hebben hier nu geen tijd voor! Vertel ons wat je weet!’ beval Tjeerd. Thomas keek Jelle nog één keer kwaad aan en zuchtte toen. ‘Ik weet niet waar Myrthe, Sara en Michiel zijn, maar ik kan wel vertellen wat er met Sara gebeurd is toen ik haar voor het laatst zag. Ze keek zo triest, dus ik probeerde haar te troosten. Maar toen ik vroeg wat er was, zei ze dat ze verliefd op me was en kuste ze mij. Ik duwde haar van me af en zei dat ik al verliefd was op iemand anders.’ Hij wierp een korte blik op Tessa en Jelle gromde. ‘Maar goed. Dus toen werd ze kwaad en rende ze jullie kant op. Het enige wat ze nog zei was: “Je hebt wat je wilt Tessa!” Daarna ging ik naar het kamp, omdat ik dacht dat ze wel bij jullie zou zijn.’
Tessa kneep in Jelles hand. Het was dus toch haar schuld. Sara was hun kant opgekomen en zij hadden haar gemist. ‘We moeten haar zoeken!’ beval Tessa. ‘We weten nu toch ongeveer waar ze is? Waar wachten we nog op? En hoe ver kunnen Myrthe en Michiel zijn? We lopen gewoon langs elke straat in de stad, kijken in elke kroeg en doorzoeken het hele strand en het park’, opperde ze.
Maar de gedachte alleen al putte haar uit. En het einde van haar zin was nog maar een vaag gemompel. Jelle lachte. ‘Omdat we moeten slapen, Tessa. Iedereen is moe. Morgenvroeg zoeken we verder.’ Die gedachte stelde haar niet echt gerust, maar toch viel ze ter plekke in slaap. En het enige waar ze nog aan dacht, was Jelles hand in de hare.

De volgende dag om zes uur werd ze wakker gemaakt. Ze was nog heel moe, maar toen ze zag dat Jelle naast haar lag, was ze meteen honderd procent paraat. Ze kuste hem. ‘Goedemorgen’, fluisterde ze tegen zijn lippen.
‘Goedemorgen’, grinnikte Jelle terug. ‘We moeten Sarah & co gaan zoeken. We verzamelen op het strand. Kom je mee?’
En daar was het: de harde realiteit. Tessa was even alles vergeten wat er tot nu toe gebeurd was. En dat nog wel in de vakantie waar haar ouders haar voor het eerst alleen op reis lieten gaan. ‘Ja’, antwoordde ze snel. En de zoektocht begon.

Tot grote ergernis van Jelle moesten Tessa en Thomas samen naar Sarah zoeken en hij en Tjeerd naar Michiel en Myrthe. ‘We moeten samen kunnen uitleggen dat er niets tussen ons speelt’, had Tessa hem geprobeerd te overtuigen. ‘Dat weet ik wel’, had Jelle toegegeven. ‘Maar wat als Thomas niet weet dat er niets tussen jullie speelt?’ Tessa aaide zijn wang. ‘Dan zal ik dat aan hem duidelijk moeten maken.’
En zo waren ze nu allemaal op zoek. Na een hele middag zoeken hadden ze nog steeds niemand gevonden. Tessa zuchtte gefrustreerd. Thomas zuchtte ook. ‘Tessa?’ vroeg Thomas.
‘Ja?’
Er viel een korte stilte.
‘Voel je iets voor mij?’
Tessa keek hem in een flits aan. ‘Wat?’ vroeg ze in de war.
Thomas stopte met stappen en pakte haar hand. ‘Voel je iets voor mij?’ vroeg hij weer.
Tessa zuchtte. Dit was precies waar Jelle bang voor was geweest. ‘Het spijt me Thomas, maar nee, ik voel niets voor jou. Ik ben verliefd op Jelle’, antwoordde ze stilletjes.
Er viel weer een lange stilte. En toen ze verder liepen, zei geen van beiden nog iets. Thomas keek verdrietig naar de grond en Tessa wilde niets liever dan hem knuffelen en zeggen dat het haar speet, maar het speet haar niet. Het was de waarheid. Ze was tot over haar oren verliefd op Jelle en hij op haar. ‘Het spijt me’, zei ze nog eens. ‘Het is wel oké’, antwoorde Thomas. En tot Tessa’s vreugde zag ze in zijn ogen dat ze vrienden zouden blijven.

Een uur later ging Tessa’s telefoon. Ze nam op. ‘We hebben ze gevonden!’ riep Jelle. Tessa maakte een sprongetje van vreugde. ‘Waar zijn jullie?’ vroeg ze gehaast. ‘In het park’, antwoordde Jelle. ‘Ze lagen hier op een bankje te slapen.’ ‘We komen eraan!’ riep Tessa. En samen met Thomas sprintte ze naar het park.

In het park vonden ze Jelle, Tjeerd, Myrthe en Michiel bij het water. Michiel en Myrthe zagen er uit alsof ze opgegeten waren en dan weer uitgespuugd. ‘Wat is er gebeurd?’ vroeg Tessa aan Tjeerd, maar het was Myrthe die antwoordde.
‘Tessa het spijt me zo! We hadden al een paar biertjes op en toen hadden we gekust. Michiel en ik waren al een beetje dronken, maar Michiel stelde voor om nog een biertje of twee te gaan drinken.’ Ze keek beschaamd naar beneden.
‘En hoeveel hebben jullie er dan gedronken?’ vroeg Thomas argwanend. Myrthe keek weer naar beneden. ‘Vijf’, gaf ze toe. Toen keek ze naar Tessa. ‘Toen zijn we hier in slaap gevallen. Het spijt me zo!’ zei ze weer. Maar in plaats van boos te worden gaf Tessa Myrthe en Michiel een knuffel.

Nadat ze alles uitgelegd hadden aan Myrthe en Michiel wilden zij ook meezoeken naar Sara en zo gezegd zo gedaan. Die middag gingen ze allemaal naar het strand (de een nuchterder dan de ander) en ze zochten de hele middag in heel de stad naar Sara, maar ze vonden haar niet.
’s Avonds ging Tessa op het strand zitten om te rusten. Ze staarde naar de blauwe lucht. ‘Tessa!’ hoorde ze iemand roepen. Ze draaide zich om in de logica dat het Jelle was. Maar toen ze goed keek zag ze Sara op zich aflopen.
Sara vloog in haar armen. ‘Tessa, het spijt me zo!’ snikte ze. Tessa kneep haar plat. ‘Voor wat?’ vroeg Tessa. ‘Voor dat ik boos op je was terwijl ik wist dat je niet op Thomas was’, jammerde ze verder. ‘Ik was jullie voorbijgelopen en toen de weg kwijt geraakt.’
Tessa knuffelde Sara opnieuw. ‘Het is oké’, zei ze. ‘Wij blijven vriendinnen voor altijd.’ ‘Voor altijd’, beaamde Sara. En samen gingen ze het goede nieuws aan de rest vertellen.

’s Avonds gingen ze in de kroeg vieren dat ze weer allemaal samen waren. Maar ook letterlijk samen: Myrthe met Michiel, Tessa met Jelle en tot iedereens grote verrassing, Thomas en Sara. De enige die nog alleen was, was Tjeerd, maar hij treurde duidelijk niet, want na tien minuten was hij aan het aanpappen met het barmeisje. ‘Wat een vakantie!’ zuchtte Tessa. ‘Daar zeg je me wat’, gaf Jelle haar gelijk en ze hadden de zaligste zoen die Tessa ooit had gehad.

Inloggen

of log in via: