De afloop van Kim

Mila moest het weten en schoot onder de arm van de nog steeds verbaasde leraar door, achter Mark aan.
‘Waar ga je heen?’ hoorde ze achter zich roepen. Tijd om te antwoorden had ze niet, voor je het wist, was Mark er vandoor.
In de verte zag ze Mark de hoek om gaan. Ze trok nog een sprintje om hem in te halen, maar het was te laat. Meneer van Dijk had haar in haar nek gepakt en zei: ‘Waar dacht jij naar toe te gaan dametje? Je dacht toch niet onder je straf uit te komen door snel weg te rennen. Je ouders krijgen hier zo snel mogelijk van te horen en ik denk dat jij zo ook wel naar huis kan gaan.’
‘Maar.. eh... wacht’ wist Mila hijgend uit te brengen. ‘Ik weet dat ik niet ’s nachts op de kamers van de jongens mag komen, maar net toen ik naar de deur keek, zag ik Mark wegrennen en toen-’
‘Ja, ja, dat zal wel. Een ander de schuld geven. Je wilt toch zeker niet beweren dat de beste vriend van Dean dat heeft gedaan. Je dacht toch niet dat ik daar in trap. Meekomen jij. En Dean, jij mag ook wel meekomen.’

Mila en Dean liepen bedroefd achter meneer van Dijk aan. Zouden ze nu naar huis gestuurd worden? Hun ouders zullen zeker ingelicht worden en op deze manier kon Mila toch nooit bewijzen dat Mark er voor gezorgd heeft dat ze nu al weer loopt te krabben.
Van Dijk gaat ze voor een kamertje in. ‘Wat is hier allemaal aan de hand? Zoals jullie weten hoor je ’s nachts niet naar andere kamers toe te gaan of het toe te laten dat anderen jouw kamer binnen komen’, zei hij terwijl hij Dean aankeek.
‘Ik zal jullie ouders op z’n minst moeten waarschuwen, maar eigenlijk vind ik dat jullie naar huis toe moeten. Ook wil ik van jullie beiden een verslag over de industriële revolutie zien van minstens zes kantjes.’
‘Zes kantjes! Weet u niet hoeveel dat is? Dat red je toch nooit’, riep Dean.
‘Dat zal wel moeten, aan het eind van de werkweek wil ik het ingeleverd zien, dus je hebt nog vier dagen. Dean, ga jij je spullen alvast pakken, dan wil ik Mila nog even spreken.’
Dean stond op en liep snel de kamer uit.
‘Mila, je zei dat je Mark weg zag rennen en je beweert dat hij voor die zweren heeft gezorgd. Hoe wil je dat gaan bewijzen? Ik wil dat best even voor jullie uitzoeken, maar dat zorgt er nog niet voor dat jullie mogen blijven. Als het zo is dat Mark dat heeft gedaan, zal ik een hartig woordje met hem spreken. Maar wat Mark heeft gedaan is lang niet zo erg als wat jullie hebben gedaan. Ook jij kan nu je spullen gaan pakken.’
Langzaam werd Mila boos, dit kon hij toch niet maken. Ze werden gewoon naar huis gestuurd en moesten ook nog een heel verslag maken. Toch besloot ze niks te zeggen, het kon er alleen maar erger van worden. Snel ging ze de kamer uit. Buiten stond Dean op haar te wachten. Hij gaf haar vlug een kusje en beiden gingen naar hun kamer om hun spullen te pakken.

Mila klom op het stapelbed, raapte haar spullen bij elkaar en propte ze in haar tas. Ook de grote zak snoep, die nog lang niet leeg was, kon ze weer mee naar huis nemen.
‘Mila, waar was je en wat doe je?’ vroeg haar BFF.
‘Ik heb vannacht bij Dean op de kamer geslapen. Vanmorgen stond Van Dijk opeens in onze kamer, hij werd boos en wij zijn naar huis gestuurd.’
Ondertussen waren alle meisjes er omheen komen staan. Iedereen was boos op van Dijk, hoe kon hij dit nou doen? Je stuurde toch niet iemand naar huis?  Dat ze straf kregen, begrepen ze nog wel, maar naar huis gestuurd worden?
Mila stopte de laatste spullen in haar tas en liep de kamer uit. Nicky liep haar achterna.
‘O ja. Kan je nog wat voor mij uitzoeken? Vanochtend toen we wakker werden, hadden we allebei zweren, nu nog steeds, trouwens. Ik denk dat Mark dit heeft gedaan, want hij ging er opeens vandoor toen ik hem vanochtend zag. Ook denk ik dat hij die berichtjes op Facebook heeft geplaats. Ik weet niet waarom hij dit doet, maar ik denk niet dat Van Dijk er iets aan gaat doen, dus kan jij dat doen?’
‘Tuurlijk, ik ga die tas van Mark straks wel doorzoeken als wij op stap gaan. Ik zeg dat ik nog even naar de wc ga en dan komt het wel goed. Zonder jou wordt dit echt supersaai…’

Zodra ze thuis was, had ze een heel betoog verwacht. Maar het enige wat haar vader te zeggen had, was dat hij het jammer vond dat hij haar nu al moest ophalen, want hij vond het wel rustig zonder dat eeuwige gegiebel. En hij vond het ook wel overdreven dat ze hiervoor naar huis gestuurd waren.
Mila was blij dat haar vader niet boos was. Daarna was ze meteen naar boven gegaan en had een douche genomen in de hoop dat de zweren zouden verdwijnen. Ook was ze begonnen aan het vreselijke verslag, dan had ze dat maar gehad.

’s Avonds kreeg ze een appje van Nicky dat ze een potje met zwerenpoeder in de tas van Mark had gevonden. Dit zou ervoor zorgen dat je langdurig zweren zou krijgen. Dit had ze meteen aan Van Dijk verteld en die had Mark ook maar naar huis gestuurd, omdat het middel veel pijn deed en de zweren niet snel zouden verdwijnen.

De volgende dag besloot Mila naar Mark toe te gaan om te vragen waarom hij dit allemaal had gedaan. Maar toen ze bij het huis van Mark kwam, had ze hier al geen zin meer in. Straks had niet Mark, maar iemand anders uit de klas, voor deze vreselijke zweren gezorgd. Toch belde ze aan.Er werd opengedaan door de moeder van Mark.
‘Kom er in, jij bent zeker Mila. Ik vroeg me af wanneer hij het een keer goed ging maken. Hij is boven, de eerste kamer rechts.’ Dus liep Mila de trap om en klopte aan.
‘Rot op, Dean. Ik weet dat je me dit nooit vergeeft. Ik ben ook verliefd op Mila en ik ben gewoon jaloers. Ga weg, ik hoef je niet meer te zien.’
Dat is het dus, dacht Mila.
Ze opende de deur en liep de kamer in.
‘O… ben jij het. Dan heb ik nog liever Dean.’
‘Sorry, maar waarom doe je dit allemaal? Je kunt geen verkering met mij krijgen door net te doen of Dean mij niet leuk vindt. Ik ga je heus niet leuk vinden hoor als je dat doet en op deze manier maak je je eigen vriendschap ook kapot. Ik snap niet wat jou bezielt, je hebt vast ook tegen meneer van Dijk gezegd dat wij bij elkaar sliepen’,  roept Mila boos.
Op het gezicht van Mark komt weer dat sneaky lachje te staan.
‘Natuurlijk. Ik had je wijs willen maken dat Dean dat had gedaan. Dan was jij in tranen, ging ik je troosten, werd je verliefd op mij en was ik blij.’
‘Zo werkt dat dus niet bij mij!’ riep Mila boos uit en ze rende de kamer en het huis uit op weg naar Dean. Ze was boos en verdrietig.

Mila was nog nooit bij Dean thuis geweest, maar ze wist wel hoe ze er ongeveer moest komen. Zodra ze het gevonden had, belde ze aan. Gelukkig deed Dean open. Samen maakten ze het verslag af.

’s Avonds werden ze door Van Dijk gebeld dat iedereen de volgende dag weer naar het kamp mocht komen.
Aan het eind van de werkweek kwam Mark naar Dean en Mila toe: ‘Sorry voor wat ik heb gedaan. Ik wist niet dat die zweren zo pijnlijk waren. Ik was alleen boos, omdat Dean wel verkering met jou heeft en ik niet. Ik hoop dat jullie het mij kunnen vergeven.’
Dean wilde opstaan om Mark te vertellen dat hij op kon rotten en dat hij hem niet meer hoefde te zien, maar Mila hield hem tegen en zei: ‘Het is goed. Het belangrijkste is dat je weet, dat wat je gedaan hebt niet goed is.’
Daarna pakte Dean haar vast en gaf haar een zoen. Dit was echt de beste zoen ooit en ze wilde dat deze liefdeskriebels voor altijd zouden blijven.

 

Inloggen

of log in via: