De afloop van Sanne

Tessa raakte overstuur en was bang dat er iets ergs gebeurd was met Sara.
´Rustig Tessa. Tjeerd kun jij bij haar blijven, dan ga ik kijken welke fietsen er weg zijn.´ Jelle rende weg en Tessa zakte huilend in het zand. ´Het komt wel goed, we vinden haar wel’, stelde Tjeerd haar gerust.
Jelle kwam al snel terug. `Alleen de fiets van Thomas is weg, die van Michiel staat er gewoon nog´, Verklaarde hij. ´Zullen we eerst Sara gaan zoeken?’ stelde Tjeerd voor. Tessa knikte en stond op. Jelle sloeg een arm om haar heen en het drietal vertrok op zoek naar Sara.

Opeens stopte Tjeerd. ‘Had Sara een tas bij zich?’ vroeg hij aan Tessa.
‘Ehm… Ja, een klein roze tasje. Waarom?’
Tjeerd antwoordde niet, maar rende richting de duinen. Hij kwam terug met het tasje van Sara in zijn hand. Tessa slaakte een kreetje en begon te huilen.
‘Het is leeg’, zei Tjeerd. ‘Ik denk dat ze beroofd is’, legde hij aan de andere twee uit. Tessa was gestopt met huilen en de drie keken goed om zich heen of ze nog andere sporen zagen.
Opeens verbrak Tessa de stilte. ´Wat glinstert er zo in de branding?’ vroeg ze. De twee jongens keken goed en zagen ook iets liggen. Tjeerd liep er naar toe en de andere twee volgden hem. Hij raapte iets uit de branding wat op een schoen leek. ‘Sara’s schoen’, zei Jelle langzaam terwijl Tjeerd het water al afzocht.
Opeens trok hij zijn schoenen uit en rende het water in. ‘Bel een ambulance!’ riep hij voordat hij het water in dook. Jelle pakte zijn telefoon en belde 112. Ondertussen zocht Tessa het water af.
Daar lag ze. Op haar buik in het water. Tessa kreeg tranen in haar ogen bij het zien van haar beste vriendin. ‘De ambulance is over een paar minuten’, zei Jelle tegen Tessa. Tessa rilde helemaal en Jelle drukte haar stevig tegen zich aan. Hij zag dat Tjeerd terug kwam zwemmen met een bewusteloze Sara en schoot hem te hulp. Samen legden ze haar op het strand en Tjeerd begon haar te reanimeren. De ambulance kwam al snel en de broeders namen het van Tjeerd over.
Tessa hoorde mensen achter zich en draaide zich om. Michiel en Myrthe kwamen geschrokken aangerend. ‘Wat is er gebeurd?’ vroeg Michiel aan niemand in het bijzonder. Myrthe gaf Tessa een dikke knuffel toen ze zag dat ze aan het huilen was. De broeders zeiden dat ze gingen en vroegen of er iemand meeging. ‘Myrthe en Tessa, gaan jullie mee, dan fietsen wij drieën er achteraan’, stelde Jelle voor.
De twee meiden stapten in en de ambulance reed met sirenes weg. ‘Wat is er gebeurd?’ vroeg Michiel nogmaals. ‘Dat vertellen we onderweg wel’, antwoordde Tjeerd.
De jongens stapte op de fiets en reden weg. Tjeerd vertelde wat er met Sara en Thomas was gebeurd. ‘Maar waar waren jij en Myrthe eigenlijk?’ vroeg hij nadat hij alles had verteld. ‘We hadden een rustig plekje opgezocht’, zei Michiel met een grijns op zijn gezicht.

Toen de jongens bij het ziekenhuis aankwamen, was Sara net bijgekomen. Er kwam meteen een arts om ze bij te praten. ‘Ze had water in haar longen, dat hebben we weg kunnen halen.’
Alle vijf zuchtten ze opgelucht. ‘Maar...’ vervolgde de arts, ‘ze heeft wel een lichte hersenschudding. Ze is vermoedelijk met haar hoofd tegen de grond geduwd en heeft van schrik water binnen gekregen. Haar toestand is stabiel, maar ze moet vannacht blijven ter observatie.’
Alle vijf keken ze opgelucht toen ze hoorden dat het redelijk goed ging met hun vriendin. ‘De politie zit in de wachtkamer, ze willen graag een verklaring van jullie. Ze hebben Sara al ondervraagd’, vertelde de arts ze. ‘Kom dan gaan we’, zei Jelle.
In de wachtkamer zaten een man en een vrouw. ‘Hallo, wij zijn agente Lemmings en agent Hoekstra’, zei de vrouw. ‘Uit de ondervraging van Sara blijkt dat ze inderdaad beroofd is. Van jullie zouden we graag wat plaatsen en tijden weten, zodat we een verdachte kunnen opsporen’, legde de man hen uit.
Alle vijf legde ze een verklaring af. ‘Heel erg bedankt. Jullie horen van ons als we meer informatie nodig hebben’, zei de agente. ‘Oké!’ zeiden ze alle vijf tegelijk.
Op het moment dat ze weg wilden gaan, kwam de dokter naar ze toe en zei: ‘Sara’s ouders komen morgen. Ze zullen jullie bellen als ze bij Sara zijn en dan zullen zij bepalen op Sara terug naar huis moet of dat ze mag blijven.’
‘Oké, dank u wel!’ zeiden Myrthe en Tessa.

De twee meiden liepen naar buiten waar de jongens op ze zouden wachten. ‘Waar is Jelle?’ vroeg Tessa toen ze zag dat er maar twee jongens op het stoepje zaten. ‘Die is al weg, hij voelde zich niet lekker zei hij’, kon Tjeerd haar vertellen. ‘Maar je kunt bij mij achterop.’
Michiel en Myrthe fietsten een stuk achter ze toen Tjeerd over Jelle begon. ‘Vind je het ook niet raar dat Jelle zich opeens niet lekker voelt? Net heb ik er niets van gemerkt.’
Tessa twijfelde of ze hem alles zou vertellen. ‘Ik denk niet dat hij zich niet lekker voelt.’ Tjeerd keek niet begrijpend achterom. ‘Vanavond in de disco…’ begon ze, ‘heeft Thomas me gezoend.’ Ze was even stil.
‘Toen Jelle dat zojuist hoorde op het strand werd hij woest’, maakte ze haar verhaal uiteindelijk af.
‘Toch niet alweer’, zuchtte Tjeerd. ‘Thomas heeft al een aantal keer met meisjes geflirt en wie weet wat nog meer, als hij wist dat een van ons dat meisje leuk vond.’
‘Dus daarom was hij zo boos.’
‘Ja, en Thomas had beloofd erop te letten en gezegd dat het niet meer zou gebeuren’, vertelde Tjeerd.
Ondertussen waren ze de camping al opgefietst en zagen ze de tent van de jongens al staan. Jelle zat voor de tent en keek op toen hij stemmen hoorde. ‘Thomas is al vertrokken’, zei hij. ‘Al zijn spullen zijn weg en zijn fiets is ook verdwenen.
‘Eikel die hij is!’ zei Michiel en Tjeerd knikte instemmend.
‘Tessa loop je even mee?’ vroeg Jelle.
‘Ja hoor, is goed’, antwoordde ze.
‘Ik breng Myrthe wel naar jullie tent’, zei Michiel met een grijns tegen Tessa.
Jelle liep naar een bankje een flink stuk van de tenten vandaan. ‘Het spijt me…’  begon hij terwijl Tessa ging zitten. ‘Ik had niet zo moeten reageren op dat gedoe met Thomas. Het is gewoon...’ Hij maakte zijn zin niet af.
‘Ik ken het verhaal’, zei Tessa.  Jelle keek haar verbaasd aan. ‘Tjeerd heeft het me onderweg verteld.
‘Is het dan nu weer…’ stamelde hij.
‘Ja, het is weer oké’, stelde Tessa hem gerust. Om het te bewijzen zoende ze hem. Hand in hand liepen ze naar de tent van de meiden. ‘Welterusten’, zei hij en hij zoende haar nog een keer voordat hij wegliep.

De volgende dag belde de moeder van Sara. Sara mocht weer terug naar de  camping als de twee meiden ervoor zorgden dat ze genoeg rust kreeg. Sara was dolblij toen haar ouders haar bij de camping hadden afgezet. Zodra haar vreugdekreten waren gestopt, liep ze naar Tjeerd en vroeg: ‘Dus jij hebt mij gered?’ Tjeerd bloosde en knikte. Sara pakte zijn hand en trok hem achter een tent. Tjeerd werd alleen maar roder en kon geen woord uitbrengen. Sara deed wat ze het beste vond en zoende hem. Tjeerd was verbaasd maar nadat ze had gefluisterd: ‘Wat moet je met zo’n eikel als zijn beste vriend veel leuker is’, zoende hij haar terug.

‘Een heerlijke vakantie met drie leuke jongens’, zei Tessa vanaf Jelles schoot. Myrthe zat bij Michiel op schoot en Sara bij Tjeerd. ‘En drie leuke meiden!’ riepen de jongens in koor.
‘En gelukkig is de vrouw die me beroofd heeft, ook opgepakt en heb ik mijn telefoon terug’, zei Sara.
‘Eind goed al goed’, zei Tjeerd met een glimlach tegen Sara.

Inloggen

of log in via: