Ik mis mijn moeder

Ik mis mijn moeder

24-08-2016 - Op 10-jarige leeftijd ben ik mijn moeder verloren aan kanker. Ik mis haar heel erg en denk iedere dag aan haar. Ze had het al vijf jaar en had zoveel pijn dat ze is ingeslapen. Mijn moeder vroeg voordat ze overleed aan haar beste vriendin of ze goed op ons wilde letten en ook voor ons eten wilde zorgen (mijn vader heeft een drukke baan, dus die kan dat moeilijk doen).


Doordat de beste vriendin van mijn moeder er iedere dag was, is ze verliefd geworden op mijn vader en mijn vader ook op haar. Ik vind dit heel erg en voel me schuldig tegenover mijn moeder. Hierdoor ben ik mijn moeders beste vriendin gaan haten en het liefst wil ik haar weg hebben! Ze bemoeit zich overal mee. Bijvoorbeeld: 'Als je dit niet opeet, krijg je niks meer.' Of: 'En nu naar bed.' Ik kan er niet over praten en schrijven doe ik al. Ik heb hulp nodig, maar bij niemand kan ik terecht. Aan sommige mensen vertel ik mijn verhaal, maar door praten verandert de situatie niet. Hierdoor ben ik mijn moeder nog erger gaan missen en voel ik me rot. Alsjeblieft help me, want de emmer loopt zo vol…

Jouw gevoelens zijn zo begrijpelijk. Je bent je moeder kwijt en ineens is er een andere vrouw in huis die haar rol overneemt. Natuurlijk heb je daar moeite mee. Maar probeer het ook eens van de andere kant te kijken: ze was de beste vriendin van je moeder. Je moeder wilde dat zij voor haar kinderen zou zorgen. Misschien hoopte ze wel dat dit zou gebeuren. Omdat zij de enige vrouw is aan wie ze haar kinderen durfde toe te vertrouwen. Probeer eens naar haar te kijken op de manier zoals je moeder dat gewild zou hebben: als de vrouw die net zoveel van jouw moeder heeft gehouden als jij, als de vrouw die tijd heeft vrijgemaakt om voor jullie te zorgen en dat ook in de toekomst wil blijven doen. Misschien dat het dan minder moeilijk wordt om je schuldig te voelen tegenover je moeder. Het is niet zo dat je haar vergeet als je iemand anders toelaat in je leven. Zij is en blijft je moeder, en niemand kan ooit haar plaats innemen. Ook de vriendin van je moeder en vader niet. Maar het helpt als je weet dat je moeder er geen bezwaren tegen zou hebben dat het leven op deze manier verder gaat. Als je eens wilt praten met anderen die iets soortgelijks meemaken, kijk dan eens op achterderegenboog.nl. Dat is een website die kinderen en jongeren wil helpen bij het verwerken van het overlijden van een dierbare. Daar kun je op het forum praten met andere jongeren en horen hoe zij met hun gevoelens omgaan. Dat helpt. Vraag anders eens aan je huisarts of hij je wil doorverwijzen naar een rouwtherapeut. Die kan je ook helpen met het verwerken van het verlies van je moeder en het oppakken van de draad van je eigen leven. Rouwen hoef je niet altijd in je eentje te doen.

Lees ook: GIRLZ Talk - Online stalker

Tell us what you think

Wat zou jij doen als je deze girl was?

    •  

3Reacties

  • Anonymous

    Anoniem Sun 28 Aug '16 20:11

    Reactie: Ik...
    Reageer!
    Oo heftig zeg!!! Ik heb hetzelfde meegemaakt alleen mijn vader is toen ik 11 was overleden aan een natuurlijke dood. Ik weet hoe het is om te leven zonder een van je ouders. Wees niet boos op de vriendin van je moeder ze bedoelt het goed en je moeder heeft niks voor niks gevraagt of ze goed voor jullie wilde zorgen. Ze kan nooit je moeder vervangen, maar wel het gezin weer een beetje compleet maken en je laten voelen alsof je weer een moeder hebt. Dat heb ik met mijn stiefvader. Dus wees niet boos op haar en geef haar de kans. Ik wens je heel veel sterkte en als je het niet weet je mag me altijd om raad vragen. Vergeet niet dat je moeder van boven toekijkt en trots op je is. Xxxxx Kimyse

    Dit is niet ok!

  • Anonymous

    Anoniem Wed 31 Aug '16 22:03

    Reactie: Ik...
    Reageer!
    Tja, heftig! Ik had bijna hetzelfde meegemaakt Mijn vader had (geen kanker) 5 verschiende soorten bacteriën bij zijn longen! Waarvan 3 dodelijk ik wist niet wat me overkwam en hoopte elke dag bij het bezoek dat hij er nog lag.. Hij is aan de dood ontsnapt... Ik weet ongeveer hoe dat soort verdriet voelt en leef met je mee! Maar meid geloof me... Het komt goed! Xxx Wendy

    Dit is niet ok!

  • Anonymous

    Anoniem Mon 12 Sep '16 15:28

    Reactie: Ik...
    Reageer!
    was 2,5 jaar oud.. good luck girl!

    Dit is niet ok!

Inloggen

of log in via: