Het verhaal van Caroline (14)

Michelle lag die avond na het app’je van Josh alleen maar in haar bed te woelen. Haar dekbed lag verkeerd, haar kussensloop lag eraf en ze zweette over haar hele lichaam. Michelle dacht constant aan hoe Harry zou reageren als hij haar leugen te weten zou komen. Hij zou heel teleurgesteld zijn, zou de relatie die zij en hij hebben verbreken en haar waarschijnlijk nooit meer willen zien. Want wie liegt nou om wie je bent? Je gaat toch niet liegen dat je een beroemde superster bent?

En Michelle wist wel dat Harry uiteindelijk zou weten dat ze Maleika niet was. Op een gegeven moment zou Harry het alsnog te weten komen, al zou hij het van Josh te weten komen of niet.
En nu kon ze ook niet haar hart bij iemand luchten. Haar vader – haar moeder was er niet meer – was altijd non stop met zijn werk bezig en had dus geen tijd voor Michelle. En Michelle had na haar werkende vader alleen nog Kate. Maar dat zat er ook niet meer in; Kate deed erg kortaf tijdens het telefoontje en maakte duidelijk dat ze Michelle niet meer zo aardig vond als eerst. En Michelle begreep dat volkomen; ze had Kate eigenlijk in de steek gelaten de afgelopen dagen. Ze had niks van zich laten horen. Logisch dat Kate dan ook zo kortaf was. Michelle zou waarschijnlijk ook hetzelfde doen. Vooral om de jaloezie. Want wie heeft nou een relatie met de wereldberoemde Harry Styles? Sommige meisjes zouden daar een moord voor doen om die kans te krijgen! En Michelle verpest het, door één stomme leugen. Ze had zichzelf nog nooit zo gehaat op die dag.

De volgende morgen, om een uur of acht, kreeg ze een sms van Harry binnen: Vandaag bij verlaten meertje, 2 uur. Hij wist het, dacht Michelle. Hij wist van haar leugen. Hij zou haar dumpen, met de paparazzi erbij. Hij zou haar nooit meer willen zien, en misschien wel dreigen om Michelle zijn nummer te verwijderen. Ze zou nooit meer zijn zachte lippen proeven, nooit meer zijn warme borstkas voelen en zijn armen om haar heen. Michelle liet zich op de bank vallen en barstte in huilen uit. De tranen stroomden over haar wangen, dropen tussen haar vingers door en belandden op het vloerkleed. Ze huilde met diepe halen, haar schouders schokten. Niemand hoorde haar. Ze was ook alleen in haar huis, haar vader was natuurlijk weer op zijn werk. Ze voelde zich zo alleen. Op zulke momenten miste ze haar moeder verschrikkelijk.

Het was half twee toen Michelle bij het meertje aankwam. Ze had dikke rode ogen en was vergeten om nieuwe mascara op te doen. Zo zie ik er net uit als een zombie, dacht ze. Ze ging op het natte gras zitten. Het gras kietelde onder haar handpalmen toen ze eroverheen ging met haar vingers. Om de tijd te doden, plukte ze één voor één een grassprietje uit. Ze had een groot stuk veld kaalgeplukt voordat ze Harry’s stem achter zich hoorde. ‘Michelle.’ Michelles hart stopte even met bonken. Ze voelde het bloed naar haar hoofd stijgen. Met tranen in haar ogen keek ze op. Ze wilde iets uitbrengen, maar de koude kille ogen van Harry deed haar de mond snoeren. Het was even stil. Michelle voelde de koude wind niet meer, het natte gras niet meer, alleen maar pijn in haar hart van haar leugen. Op een gegeven moment was het Harry die de stilte onderbrak. ‘Ik heb je nog iets niet verteld,’ Hij ging op zijn gemak naast haar op het gras zitten, ongeveer twee meter bij haar vandaan. Toen keek hij haar recht in de ogen aan. ‘Ik haat liegen.’ Michelles handen begonnen te trillen. Ze begon te stamelen, voelde een brok in haar keel. Ze had niet eens in de gaten dat er paparazzi om hen heen stond, stiekem kiekjes makend. Ze zag alleen maar die kille ogen van Harry. Die normaal zo mooi helderblauw waren, maar nu geen sprankel meer in te vinden was. Ze kon verraad in zijn ogen lezen. ‘H…het spijt me…’ Michelle kon het niet helpen en wilde naar hem toe kruipen om vervolgens haarzelf tegen hem aan te drukken, maar hij deinsde achteruit. Michelle schrok van zijn reactie. Tranen sprongen in haar ogen. Harry schrok ook van zijn eigen reactie, maar ging feilloos door. ‘Waarom zei je niet dat je Maleika niet was?’ Zijn stem was nog killer dan zijn blik. Hij streek met zijn vingers door zijn krullen. Michelles stem trilde. ‘Ik wilde het wel zeggen…’ Een traan uit haar ooghoek biggelde langzaam naar beneden. Harry stond op. Hij keek met treurige ogen naar Michelle en zijn handen trilden een beetje. ‘Een relatie werkt niet als je elkaar niet kunt vertrouwen.’ Nu was het zíjn stem die bibberde. ‘Het is beter als we elkaar niet meer zien.’ En toen kromp Michelle in elkaar. Het leek wel alsof ze vóelde dat haar hart brak toen hij dat zei. In honderden stukken, die nooit meer geheeld konden worden. Ze lag daar, in het natte gras, kijkend hoe Harry vastbesloten weg beende. Ze had geen kracht meer om overeind te zitten, laat staan op twee benen. Dus ze huilde, maakte zich krom en verborg haar gezicht in haar handen.

Michelle wist niet hoe laat het was toen ze haar ringtoon hoorde. De zon was al laag aan de hemel, dus zou het wel ongeveer avond zijn. Hoelang lag ze hier al? Ze wist het niet. Michelle pakte snikkend haar mobieltje uit haar kontzak en keek op het schermpje. ‘Kate’ las ze erop. Michelle was iets verbaasd, maar kreeg al snel het gevoel dat ze Kate vreselijk miste. Ze drukte op het groene knopje en hield snikkend het apparaat aan haar oor. ‘Ja?’ ‘Michelle! Waar ben je toch? Het is vandaag zondag, we zouden vandaag naar de bioscoop gaan! Zeg me niet dat je dat vergeten bent.’ Michelle snoot haar neus in haar shirtje. ‘Kate… het is uit.’ Het was even stil aan de andere kant van de lijn. ‘Huh wat?’ Michelle voelde de tranen weer stromen. ‘Het is uit, Kate. Uit. Over.’ Kate’s stem werd opeens erg ongerust. ‘Wat! Michelle, hoe kan dat? Jullie waren toch zo close?’ Michelle kon geen antwoord geven door het harde gesnik dat omhoog kwam. ‘Waar ben je? Thuis?’ Vroeg Kate bezorgd. ‘Bij het meertje’, antwoordde Michelle. ‘Waar we vroeger altijd picknickten?’ ‘Ja.’ Kate’s stem klonk iets opgelucht. ‘Ik kom meteen naar je toe! Blijf daar Michelle, ben al op de fiets!’ De verbinding werd verbroken. Michelle lag versteend op de koude grond. Ze snapte niet dat Kate nog steeds zo lief voor haar was. Ze had Kate toch laten stikken voor Harry? Waarom deed Kate dan nog zo bezorgd? Dat verdiende ze helemaal niet. Maar Michelle had geen kracht meer om Kate tegen te houden, zelfs niet aan de telefoon. Dus wachtte ze tot Kate eraan kwam en sloot haar ogen tot die tijd.

‘Michelle! Ik was zo ongerust… Heeft hij je pijn gedaan?’ Kate keek Michelle onderzoekend en angstig aan. Michelle schudde haar hoofd. ‘Hoe kon hij het uitmaken?’ Kate zakte op haar knieën en legde haar hand op Michelle’s hoofd. Michelle snikte zachtjes. ‘Hij weet dat ik gelogen heb.’ Het was even stil. Kate keek met open mond naar Michelle en toen even voor zich uit. ‘Ja, dus?’ Michelle keek Kate verbaasd aan. ‘Is dat niet genoeg? Ik heb tegen Harry gelogen, Kate...’ Kate’s ogen werden streng. ‘Ja, en wat dan nog? Het was een leugentje om in contact met hem te komen, hoor. Als je dat niet gedaan had, had je hem waarschijnlijk niet eens ontmoet.’ Michelle keek haar niet-begrijpend aan. Kate gaat verder: ‘Ik bedoel hiermee te zeggen dat Harry nooit van je had gehouden als je zei dat je Michelle heette. Hij had je meteen eruit gestuurd als hij wist dat jij een fan was en had dus nooit met hem kunnen praten. Maar omdat jij in contact met hem bent gekomen, is hij verliefd op je geworden omdat hij je zo leuk vindt, niet omdat je zogenaamd een superster bent. Hij kan je dan toch niet dumpen door zo’n stomme reden? Als hij echt van je hield, had hij je daarvoor wel vergeven. Wat jij deed is niet het einde van de wereld.’ Michelle snikte. ‘Maar wel van onze relatie…’ ‘Kop op nou, Michelle. Hou alsjeblieft op met huilen!’ Kate stond op en trok met veel moeite Michelle op haar benen. ‘Hij is het niet waard, Michelle.’ Kate keek naar de grond. ‘Hij kan dan wel Harry Styles zijn, en ook wereldberoemd, maar als hij jou zo dumpt, kan hij het mooi vergeten. Jij bent net zo bijzonder als Maleika en al die andere supersterren. Als hij dat niet inziet, is hij het niet waard.’ Michelle gaf op een gegeven moment toe dat ze wel gelijk had. ‘Laat die Harry. Als hij echt van je houdt, komt hij bij je terug.’

Er waren twee dagen voorbij gegaan. Michelle moest nog steeds vaak huilen dat het uit was, maar had zich flink gehouden voor haar vriendin Kate en ze bleken weer beste vriendinnen te zijn. Ze kwamen elke dag bij elkaar en dronken tientallen koppen thee en keken hilarische komedies. Ondanks de gebeurtenis met Harry was ze blij dat ze Kate weer terug had. Michelle had al twee dagen niks van Harry gehoord, en eigenlijk wist ze wel dat ze hem waarschijnlijk nooit meer zou spreken. Misschien nog wel een keer als ze won bij een Meet & Greet, maar hoe klein was die kans? Het was twee uur ’s nachts toen Michelle wakker werd van een geluid buiten. Haar vader had nachtdienst, dus was ze alleen thuis. Michelle opende slaapdronken haar ramen en liep het balkon op. Wat ze toen zag, benam haar de adem en liet tranen in haar ogen springen. Daar beneden, op de grond, zag ze Harry Styles met een gitaar een serenade zingen. Hij had tranen in zijn ogen en lachte Michelle toe nadat hij klaar was. Michelle vond dat hij zo mooi kon zingen. Ze twijfelde geen moment en rende naar beneden, naar buiten. Harry sprong op haar af, tilde haar op en maakte rondjes. Toen zette hij haar weer neer en gaf haar een zachte kus. ‘Michelle… ik…’ Zijn stem trilde. ‘Het spijt me zo erg, Michelle. Ik had je nooit moeten laten gaan. Ik w…’ Michelle had tranen van blijdschap in haar ogen en onderbrak Harry met een kus. ‘Het is je vergeven.’ Harry knuffelde haar intens. ‘Het spijt me heel erg. Ik hou van je.’ Michelle veegde een traan van Harry’s gezicht af. ‘Ik ook van jou.’ En toen begonnen ze huilend van blijdschap weer te zoenen.

Inloggen

of log in via: