Het verhaal van Romy

'Sorry Jes, maar dit kan ik gewoon niet! Ik...' Zonder zijn zin af te maken, stormde Nigel het lokaal uit. Jessica snapte niet wat er opeens gebeurde en rende hem achterna. 'Nigel! Waar ga je heen? Wat is er met je?', riep ze. Nigel stopte niet en rende nog steeds door. 'Ik dacht dat jij het ook wilde. Sorry!', ging Jessica al hijgend verder. Toen stopte Nigel. Het was zo plotseling dat Jessica tegen op hem knalde. 'Oeps!', zei ze klunzig. Nigel ving haar op, maar durfde haar verder niet aan te kijken. 'Nigel, vertel me alsjeblieft wat er is', zei Jessica. 'Ik had het idee dat je de hele tijd met mij zat te flirten, dus ik dacht: waarom niet? Ik neem gewoon de gok. Vind je me dan niet leuk of heb je een vriendin?' Nigel keek nog steeds naar de grond. 'Dat is het niet', mompelde hij toen. 'Ik vind je een hele leuke meid, maar ik zit een beetje in een moeilijke situatie.' Jessica begreep er niks van. 'Hoezo dan?', vroeg ze. 'Nou uh...', zei Nigel. 'Ik vind je echt wel leuk, maar ik ben ook verliefd op een vriend van mij. En hij is ook op mij...' Jessica's mond viel open. 'Huh? Nigel, ben je homo?' Nu wist Jessica niet waar ze moest kijken. 'Ja, ik ben bi', antwoordde Nigel. 'Dat weet ik al heel lang, maar ik zette mijn gevoelens altijd opzij, omdat ik dacht dat het niet normaal was. Het spijt me Jessica, het gaat allemaal gewoon een beetje snel.' Voordat ze het doorhad, barstte Jessica in tranen uit en rende weg. Nigel probeerde haar nog in te halen en riep dat het hem speet, maar het enige wat Jessica nog terug kon schreeuwen, was: 'Laat me met rust!'

Die middag ging Jessica verdrietig naar huis. Toen ze thuis kwam, zaten haar ouders gezellig op de bank. Ze vroegen meteen aan hun dochter hoe haar dag was geweest en Jessica barstte opnieuw in tranen uit. 'Het was echt rampzalig', riep ze uit. 'Mijn mentor zette me voor schut tegenover mijn hele klas. Hij zei: "Jij bent toch die hanging girl? Van YouTube?'' En ik wist nergens van! En ik heb ook geen idee wie die Kersje is. Grr... ik moet nu weten wie het is!' Nog voordat haar ouders iets terug konden zeggen, stormde Jessica naar haar kamer. Voor het gemak had ze maar niks verteld over Nigel, want dat begreep ze zelf nog niet eens, laat staan haar ouders...

Eenmaal op haar kamer zette Jessica haar computer aan. Ze moest weten wie haar op YouTube had gezet en zocht uren lang. Uiteindelijk kwam ze een naam tegen die haar wel heel bekend voor kwam: Cheryl... De grootste roddeltante van haar oude school... Woest sloot Jessica haar computer af en pakte haar tas. Ze was vastbesloten om Cheryl erover aan te spreken...

Vijftien minuten later belde ze aan bij Cheryls huis. Gelukkig deed ze zelf open, zodat Jessica meteen haar zegje kon doen. 'Cheryl, ik weet wat jij gedaan hebt!' Cheryl keek alsof ze niet wist waar Jessica het over had, maar daar trapte Jessica niet in. 'Jij bent degene die mij op YouTube hebt gezet! Waarom?! Wat heb ik jou fout gedaan? Dat wil ik echt weten!' Jessica was zo boos dat ze zich echt moest in houden. Cheryl wist duidelijk niet wat ze ermee aan moest en begon te stotteren. 'Nou Jessica, jij hebt alles wat ik niet heb. Jij bent zo perfect. Ik ben altijd degene die faalt en jij niet. En dat wilde ik eens omdraaien. Het spijt me echt Jessica. Het is niet mijn bedoeling geweest je zo te kwetsen.' Omdat Cheryl er oprecht spijt van leek te hebben, werd Jessica al snel rustiger. Ze kon nooit zo lang boos blijven. 'Oké, excuses aanvaard', zei ze.

'Kunnen we alsjeblieft vriendinnen zijn?', vroeg Cheryl. 'Dat is prima', zei Jessica toen. En zo kwam haar dag toch nog een beetje goed...