Heb jij een prijs gewonnen bij de Girlz!-schrijfwedstrijd?

Schrijfwedstrijd

07-07-2011 - In de nieuwste Girlz! X-tra vind je vanaf pagina 66 de winnende afloop van de schrijfwedstrijd 'En opeens werd alles anders...'. De gelukkige winnares is Mandy (14). Heb jij ook een verhaal ingezonden? Niet getreurd, want misschien ben jij op de tweede of derde plaats geëindigd!


Wat was er ook al weer gebeurd?
Het is een spannende tijd voor Rosa (16). De examens komen eraan, ze wil haar verjaardag vieren met een groot feest en ze moet bedenken wat ze gaat doen na school. En dan komt haar vader met een schokkende mededeling: ze gaan plotseling verhuizen. Hij heeft een andere baan en Rosa moet afscheid nemen van haar vrienden, midden in deze rare weken. Bovendien heeft ze net ontdekt dat ze gevoelens heeft voor Sebastiaan, de broer van haar beste vriendin Julie...

Winnares tweede plek
Inèz (13) is met haar inzending op de tweede plek geëindigd. Zij krijgt een leuke prijs thuisgestuurd. Lees hier haar vervolg op 'En opeens werd alles anders...':

Verbaasd nam Rosa plaats op de rode bank. ‘Wat is er aan de hand?’,vroeg ze opnieuw. ‘Het plan gaat niet door’, zei haar vader prompt. Rosa trok haar wenkbrauwen op. ‘Niet door?’ ‘Nee.’ Haar vader keek zo verdrietig dat Rosa een arm om hem heen sloeg. ‘Hoe bedoel je, pap?’ vroeg ze.
‘De baan... de verhuizing... alles.’ Haar vader haalde een hand door zijn peper-en-zoutkleurige haar en zuchtte. Het eerste wat Rosa voelde was blijdschap. Ze hoefde niet weg! Ze kon blijven, met Julie en Rebecca en... Sebastiaan. Hij sloop haar gedachten binnen. Toen keek ze naar haar vader en zag hoe bedroefd en teleurgesteld zijn ogen stonden. Haar blijdschap ebde een klein beetje weg. ‘Op pap... wat erg voor je.’ Haar moeder sloeg troostend een arm om haar vader heen. ‘Peter, hoe kan dat nou?’
Haar vader zuchtte. ‘Problemen met het bedrijf, het is allemaal nogal vaag.’ ‘O, Peter!’ Haar moeder omhelsde haar vader opnieuw.
Rosa’s blijdschap had plaats gemaakt voor medelijden, ze wist hoe graag haar vader dit had gewild. ‘Ik ga de koop van het huis stopzetten, pakken jullie de dozen weer uit?’ vroeg haar vader. Vervolgens liep hij met gebogen hoofd en de telefoon in zijn hand naar de keuken.

Toen Rosa de volgende dag naar school fietste, was haar blijdschap weer helemaal terug. Ze kon niet wachten om aan haar vriendinnen te vertellen dat ze niet meer ging verhuizen. Ze fietste sneller dan gewoonlijk, maar eenmaal op het schoolplein waren haar vriendinnen nog nergens te bekennen. Wel stond Ferdinand bij de fietsenstalling enthousiast naar Rosa te zwaaien. Hij wenkte haar. Met tegenzin reed Rosa haar fiets naar de stalling en zette hem op slot. ‘Hé, Roos, heb je iets te doen vanmiddag? We zouden nog afspreken voor de verhuizing. Echt vet klote dat je weg gaat, ik...’ ‘Kappen!’ riep Rosa boos. Fel draaide ze zich om en keek Ferdinand nijdig aan. Hij keek geschrokken en verbaasd terug. ‘Roos...’
‘Nee, mond dicht’, onderbrak Rosa kwaad. ‘Ik word er doodziek van dat jij achter me aanloopt als een hondje! Het is over tussen ons! Over, uit en helemaal afgelopen!’ ‘Maar Roos...’ Ferdinand keek haar hulpeloos aan.
‘Het. Is. Over.’ zei Rosa met de nadruk op elk woord. ‘Ik weet het, Rosa.’ zei Ferdinand terwijl hij droevig naar beneden keek. Dit had Rosa niet zien aankomen. Ze had verwacht dat hij door zou blijven gaan en daarom keek ze hem verrast aan. ‘Roos, kijk ik... zeg maar... ik weet niet hoe ik dit moet zeggen’, hakkelde Ferdinand. ‘Ja?’ vroeg Rosa, nu toch een beetje nieuwsgierig. ‘Ik ben... nou... ik vind Julie... ik ben verliefd op Julie’, stootte Ferdinand uit. Rosa sperde haar ogen wijd open, terwijl haar mond naar beneden zakte. ‘Sorry, ik weet dat ik het had moeten zeggen en zo’, ging Ferdinand verder, ‘maar ik dacht, als ik nou achter Rosa aanloop wordt Julie misschien jaloers en...’ ‘Ho even.’ Rosa stak haar hand op en Ferdinand zweeg. ‘Je hebt mij maanden lastiggevallen omdat je dacht dat Julie dan jaloers zou worden?’
Ferdinand keek naar de grond en knikte. Hij kleurde lichtrood. ‘Fer, je bent...’ ‘Roos!’ schreeuwde Julie achter hen en ze kwam op Ferdinand en haar afgereden. ‘Juul! Ik ga niet verhuizen!’ schreeuwde Rosa en toen Julie haar fiets had weggezet, viel ze haar vriendin om de hals. ‘Wat? Je gaat niet? Je blijft?’ vroeg Julie ongelovig. ‘Ja! Vreemde, vage problemen!’ zei Rosa en samen met Julie liep ze naar binnen. Ze moesten maar eens iets gaan plannen voor hun Sweet Seventeen, want die kwam angstaanjagend snel dichterbij.
Net als het examen... Als ze er alleen maar aan dacht, kreeg ze spontaan zwetende handen en knikkende knieën. ‘Roos, ga je mee naar Sebastiaans training?’ vroeg Julie plotseling. ‘Sebastiaan? Training? Zíjn training?’ vroeg Rosa verbaasd. ‘Natuurlijk, suffie’, zei Julie en ze glimlachte geheimzinnig. Wat moest zij nou bij Sebastiaans training? En waarom keek Julie alsof ze iets wist wat zij niet wist? ‘Nou?’ vroeg Julie met ogen die twinkelde van de spanning. ‘Oké’, antwoordde Rosa fronsend.

Die maandag fietsten ze samen naar de voetbalclub van Sebastiaan. ‘Maar Roos, even een vraagje...’, zei Julie aarzelend. Iets in Julie’s stem maakte Rosa wantrouwig. ‘Heb jij... zie jij misschien iets in...’ Nog voordat Julie haar vraag had afgemaakt, wist Rosa waar ze op doelde. ‘Wat is hier aan de hand, Juul?’ vroeg ze. ‘Nou, het zit zeg maar zo... Volgens mij vindt Sebastiaan jou wel leuk’, zei Julie en ze glimlachte opgewonden. Rosa viel bijna van haar fiets. Sebastiaan vond haar leuk? ‘Wat vindt jij van hem?’ vroeg Julie terwijl ze het terrein van de voetbalclub op reden. Ja... wat vond ze eigenlijk van Sebastiaan? Hij was wel aardig... of meer dan dat?
Julie’s nieuwsgierige blik maakte Rosa een beetje zenuwachtig. ‘Ik weet het niet. Hij is...’ zei Rosa bedachtzaam. ‘Het maakt mij niet uit als je Sebastiaan leuk vindt, hoor. Je zou de beste schoonzus ooit zijn’, zei Julie.
Ze lachten en liepen naar de drukke voetbalvelden. ‘Kijk daar’, zei Julie en ze wees naar een groep jongens die een warming-up aan het doen waren. Het koste Rosa niet veel tijd om Sebastiaan te vinden. Zijn bruine haar plakte zweterig tegen zijn voorhoofd en zijn donkerblauwe ogen vonden direct de hare. Ze keken elkaar een tijdje aan en plotseling voelde Rosa een vonk overspringen. Toen wist ze het: ze vond Sebastiaan meer dan aardig. Heel wat meer.

Twee dagen na de training hadden Rosa en Sebastiaan verkering. Julie hield niet op met zeggen hoe leuk en geweldig ze het allemaal vond. Tijd om er bij stil te staan had Rosa niet. Het was drukker dan ooit, want het feest en de examens kwamen dichtbij. Elke dag blokte Rosa voor het examen. En toen was het eindelijk zover. Moe en bloednerveus stapte Rosa die ochtend uit bed. Het ontbijt ging moeizaam en na twee happen muesli gaf ze het op, omdat ze niks meer door haar keel kreeg. Langzaam liep ze naar haar fiets. Rosa's vader en moeder waren al met hun auto's naar hun werk, maar opeens zag ze een zwartrode mountainbike staan. Rosa herkende hem meteen, het was de fiets van Sebastiaan. Wat deed die nou hier? ‘Hé, Roos.’ Sebastiaan maakte zich los van de muur waar hij tegenaan had gehangen. Rosa gaf hem een zoen en keek hem verbaasd aan.
‘Hier.’ Sebastiaan duwde haar een klein beertje in de handen. ‘Brengt geluk.’ Rosa bekeek het beertje: het was donkerbruin en in de pootjes zat een hartje geklemd. Ze gaf Sebastiaan snel een zoen en samen reden ze naar school. ‘Succes,’ zei Sebastiaan toen ze bij het de fietsenstalling waren aangekomen. Rosa knikte en liep naar de gymzaal waar de examens werden gehouden. Daar nam ze plaats achter een tafeltje. Tien minuten later begon het eerste examen: wiskunde. Zodra het blaadje op haar tafel lag, werd Rosa’s hoofd leeg. Het leek wel alsof iemand de stop uit haar hersenen had getrokken. Ze keek om zich heen en zag iedereen druk schrijven. Met een diepe zucht keek ze naar het knuffeltje dat op de hoek van haar tafel lag. Ze kon dit wel! De black-out zou haar niet klein krijgen!

Vier weken later zat Rosa gespannen bij de telefoon. Waarom belde de schoolleiding nou niet met de uitslag? ‘Rustig nou, Roos’, zei haar moeder die een kop thee voor haar neerzette. ‘We zijn hoe dan ook trots op je.’ Rosa nam een slok. ‘Au!’ Het was nog te heet. Snel zette ze het kopje weer neer. Haar moeder schudde lachend haar hoofd. Toen ging de telefoon. Binnen twee seconden greep Rosa naar de telefoon. ‘Met Rosa van Berk’, stootte ze uit. ‘Hallo, juffrouw van Berk, we hebben een mededeling', hoorde ze aan de andere kant van de lijn. Rosa’s hart sloeg over. ‘Gefeliciteerd, u bent geslaagd! Prettige dag!’ Rosa liet de hoorn uit haar handen vallen en juichte. ‘Geslaagd!’ gilde ze. Haar vader en moeder vlogen haar direct om de oren. Een halfuur later belde ze Julie en Sebastiaan. Net als haar ouders waren ze superblij voor haar en gelukkig was Julie ook geslaagd. ‘We moeten aankomende weekend echt de Sweet Seventeen gaan plannen’, zei Julie.

Een week later stond Rosa in een mooie nieuwe jurk in haar tuin. Eindelijk vond haar feestje plaats. In de hoek van de tuin stond Rosa's vader druk te barbecuën. ‘Leuk feest, Roos.’ Rosa draaide zich om en keek in het verlegen gezicht van Ferdinand. Ze had hem niet meer gesproken sinds hij had bekend dat hij verliefd was op Julie. ‘Dank je. Heb je al met Julie gepraat? Over de liefde en zo?’ vroeg Rosa. Ferdinand schudde verlegen zijn hoofd. ‘Dan is dit je kans!’ zei Rosa enthousiast. ‘Je moet het vertellen.’ ‘Ik zal het proberen’, zei Ferdinand en hij liep weg.
Rosa maakte ondertussen hier en daar wat praatjes en lachte met haar vriendinnen tot de avond viel. ‘Roos.’ Sebastiaan pakte haar hand en samen liepen ze tussen de mensen door. Rosa wilde even alleen zijn met Sebastiaan, maar plotseling bleef ze staan. Daar stonden ze tegen de zijkant van het huis: Julie en Ferdinand, zoenend! Sebastiaan volgde haar blik. ‘Julie... hoe...’ 'Bas.’ Rosa keek hem smekend aan. ‘Niet nu.’
Hij zuchtte. ‘Zullen we hun voorbeeld maar volgen dan?’ vroeg hij met een glimlach. Rosa knikte. Ze dacht aan hoe supergelukkig ze eigenlijk was en gaf Sebastiaan een lange zoen.
 
Winnares derde plaats
Lizelotte (15) is met haar inzending op de derde plek geëindigd. Ook Lizelotte krijgt een leuke prijs thuisgestuurd. Lees hier haar vervolg op 'En opeens werd alles anders...':

Gehoorzaam gingen Rosa en haar moeder op de bank zitten. Haar vader pakte een stoel en nam tegenover hen plaats. Zijn gezicht werd steeds roder en er rolden tranen over zijn wangen. Rosa voelde het bloed uit haar gezicht wegtrekken. Dit moest heel erg zijn, wat was er in godsnaam aan de hand? 'Ik had net mijn broer Rob aan de telefoon,' begon haar vader te vertellen. 'Hij klonk heel verdrietig. 'Hij vertelde me dat er iets ernstigs was, maar hij wilde niet zeggen wat. Uiteindelijk heb ik het toch uit hem weten te krijgen.' Rosa's vader staarde voor zich uit. Het leek er niet op dat hij nog meer ging zeggen. 'Lieverd', zei Rosa's moeder. 'Wat is er dan?' 'Pa is dood', snikte Rosa's vader met een overslaande stem. 'Rob bezoekt hem altijd op donderdag, gisteren dus, en hij zat in zijn gemakkelijke stoel. Rob dacht dat hij sliep, maar hij reageerde nergens op. Toen voelde Rob zijn wang en die was ijskoud', vertelde Rosa's vader huilend. Rosa moest nu ook huilen. Het voelde als een klap in haar gezicht. Hoe kon haar opa nou zomaar doodgaan? Ze hield zoveel van hem.
Haar vader had een aantal jaar geleden het contact met zijn vader verbroken. Haar opa was iemand die snel boos werd en daar kon Rosa's vader niet meer tegen. Sindsdien mocht ook Rosa haar opa niet meer bezoeken van haar vader. En nu was hij dood. De ruzie tussen haar vader en haar opa kon nooit meer worden bijgelegd. 'Maar wat was er dan met die cijfertjes?' vroeg Rosa's moeder. Ook zij zag er aangedaan uit. 'Ik hoorde je iets over cijfertjes zeggen, dus ik dacht dat het iemand van het werk was die je aan de telefoon had.' 'Mijn vader heeft ons een grote erfenis nagelaten', zei haar vader zachtjes. 'Ik had gedacht dat hij niks zou nalaten omdat we ruzie hadden, maar we krijgen evenveel geld als Rob. Dat had hij in zijn testament geschreven en Rob had dat gezien. Daar belde hij ook over.' 'Hoeveel?' vroeg Rosa's moeder, die nu ook bleek werd. 'Twee ton', zei haar vader. De tranen stroomden inmiddels over zijn wangen. 'Wanneer is de begrafenis, pap?' vroeg Rosa snikkend. 'Maandag.' Shit, dacht Rosa. Dat was precies de dag waarop ook de examens zouden beginnen. Alle ellende kwam wel tegelijkertijd, zeg! Eerst de verhuizing en nu het overlijden van haar opa. Rosa begon te betwijfelen of ze onder deze omstandigheden wel zou slagen voor haar examens.

Maandagochtend was het hectisch aan de ontbijttafel in de keuken van Rosa. Haar vader was zijn stropdas aan het strikken, terwijl hij ondertussen ook nog een discussie met haar moeder voerde over hoe ze het beste naar de begrafenis moesten rijden. Rosa zat het gekibbel rustig aan te horen. Hoe dichter ze bij het moment van de begrafenis kwam, hoe verdrietiger ze werd. Julie had, nadat ze haar heel lief had getroost, aangeboden om mee te gaan, maar dat had Rosa niet gewild. Nu leek het haar achteraf toch best fijn als haar vriendin bij haar zou zijn. Maar helaas kon dat niet. Rosa en Julie hadden vandaag hun eerste examen en Rosa's ouders hadden haar daar voor afgemeld. Ze moest de eerste toets na de examenweek inhalen. Zuchtend liep ze de keuken uit en belde Julie om haar nog even succes te wensen. De telefoon ging vijf keer over en toen hoorde ze de voicemail. Dan maar de huistelefoon, dacht ze. Nadat Rosa het nummer had ingetoetst werd er bijna direct opgenomen, maar niet door Julie. 'Met Sebastiaan', klonk een vrolijke stem aan de andere kant van de lijn. 'Hee Sebas, met Rosa. Is Julie er ook?' vroeg Rosa verlegen. Ze voelde dat ze licht begon te blozen. 'Nee, die is al op school. Heb jij niet ook examen?' 'Ja, maar mijn opa is overleden', antwoordde Rosa. 'Hij wordt vandaag begraven.' 'O, wat naar voor je', zei Sebastiaan. 'Gecondoleerd. Kan ik nog iets doorgeven aan Julie?' 'Nou, ik belde eigenlijk alleen om haar succes te wensen voor straks. En omdat ik het stiekem wel fijn had gevonden als ze toch was meegegaan, zoals ze eerder had voorgesteld.' Oh, wat was ze toch weer veel te eerlijk. Rosa kon zichzelf wel voor haar kop slaan. Ze had helemaal niet aan Sebastiaan hoeven vertellen dat het haar fijn had geleken als Julie mee was gegaan. Dat klonk zo egoïstisch! 'Oh..', zei Sebastiaan. 'Wil je dan graag dat er iemand meegaat?' 'Nou, dat leek me wel fijn, ja', floepte ze eruit. Shit, wat moest Sebastiaan wel niet van haar denken. 'Wil je anders dat ik meega?' vroeg Sebastiaan opeens. Huh? Vroeg hij dat nou echt? 'Nou, als je dat wilt...' 'Tuurlijk', zei Sebastiaan. 'Ik wil wel mee, maar alleen als dat het voor jou allemaal wat makkelijker maakt.' Makkelijker, dacht Rosa. Met de broer van je vriendin op wie je stiekem verliefd bent naar de begrafenis van je opa? Ze wist nog net een opmerking in te slikken en zei alleen: 'Dat zou ik heel fijn vinden. Dank je wel.' 'Oké', antwoordde Sebastiaan. 'Over een paar minuten ben ik bij je.'

De begrafenis was heel mooi. Rosa had het gevoel dat ze, ondanks de ruzie van haar vader en opa, toch goed afscheid had kunnen nemen van haar opa. Ze had veel gehuild, maar gelukkig had Sebastiaan de hele dienst naast haar gezeten en hield hij af en toe zelfs haar hand vast. Hij was zo lief.
De dag na de begrafenis begon ook Rosa aan haar examens. Ze waren zwaar en moeilijk, maar gelukkig had Rosa door het harde leren geen tijd om aan andere dingen te denken. Pas toen de examens achter de rug waren, kon ze eindelijk beginnen met de verhuisdozen in te pakken. Terwijl ze bezig was, fantaseerde ze over hoe het zou zijn als zij en Sebastiaan later samen zouden gaan wonen. Helaas bleef het alleen daar bij, want Sebastiaan leek na de begrafenis geen interesse meer in haar te hebben. Als ze bij Julie thuis was, keek hij nog niet eens naar haar.

Nu waren de verhuizers bezig met het inruimen van de verhuiswagens. Rosa had nooit eerder beseft hoeveel spullen ze eigenlijk had. Door het geld wat haar vader van haar opa geërfd had, was het nieuwe huis helemaal verbouwd. Het zag er prachtig uit. Rosa keek er erg naar uit om er te gaan wonen. Toen de verhuiswagens vol waren, moest Rosa opeens huilen. Dit was het moment dat ze voor eens en altijd afscheid moest nemen van haar oude huis. En wat zou ze haar vriendinnen gaan missen! Gelukkig waren die er ook om haar uit te zwaaien. Rebecca en Julie knuffelde Rosa totdat ze bijna geen adem meer kon halen. Omdat de vakantie er al bijna aankwam, hadden ze alvast een heleboel dagen afgesproken waarop ze elkaar zouden gaan zien. Na nog drie lange knuffels van haar vriendinnen, stapte Rosa eindelijk de auto in. Net op het moment dat haar vader weg wilde rijden, kwam er een jongen keihard de straat in fietsen. Voor de auto kwam hij met piepende remmen tot stilstand en opeens zag Rosa hem. Het was Sebastiaan met een grote bos bloemen. 'Rosa, ik hou van je!' liep hij luidkeels. Dolgelukkig sprong Rosa direct uit de auto en de kus die daarna volgde, leek wel voor eeuwig te duren...

Doe mee met de nieuwe schrijfwedstrijd!
Kun jij ook heel goed schrijven? Doe dan mee met de nieuwe schrijfwedstrijd en wie weet wordt jouw verhaal in de volgende Girlz! X-tra gepubliceerd!

In de nieuwe Girlz! X-tra staat een superleuk leesverhaal met een open einde. Jij mag de afloop van dat verhaal helemaal zelf verzinnen! Schrijf jouw einde in minimaal 750 en maximaal 1.500 woorden en mail je tekst uiterlijk 12 september naar redactie@girlz.audax.nl. De ontknoping die wij het beste vinden, publiceren we in de volgende Girlz! X-tra. Ook krijgt de winnares een superschrijfpakket van STABILO t.w.v. €30,-.

Tell us what you think

Kan jij goed schrijven?

    •  
    •  
    •  

27Reacties

  • Anonymous

    Anoniem Thu 7 Jul '11 16:39

    Reactie: Een beetje...
    Reageer!
    Ik ken het een beetje

    Dit is niet ok!

  • VioletVivian Thu 7 Jul '11 17:03

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    Schrijven is mijn grote passie, ik schrijf momenteel twee lange verhalen (eentje chicklit en eentje historisch) en ik heb ook een heleboel uitgewerkte ideeën voor nieuwe verhalen. Ik heb ook een blog en mensen zeggen ook dat ik goed kan schrijven, wat ik zelf ook wel een beetje vind haha. Ik ga ook zeker meedoen aan deze wedstrijd, maar wat zit er precies in dat schrijfpakket?

    Dit is niet ok!

  • @daqueenofdabieb Thu 7 Jul '11 17:14

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    Ik heb veel prijzen gewonnen op school; een stripverhalenwedstrijd [je moest een stripverhaal schrijven & tekenen], en we kregen eens een verhaal van Shakespear waarvoor wij een vervolg moesten schrijven. Die heb ik ook gewonnen ik hou gewoon van schrijven xoxo

    Dit is niet ok!

  • Dounii x3 Thu 7 Jul '11 17:16

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    ok ni hele verhale maa k kan wel goed schrijve.

    Dit is niet ok!

  • MichelleeeBaby:heartbounce: Thu 7 Jul '11 17:26

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    jaaa ik schrijf elke dag wel verhalen en gedichten om mijn gevoelens te tonen;3

    Dit is niet ok!

  • Inezislief Thu 7 Jul '11 20:12

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    Nou... ja dus, ik ben 2e!!! Ik ben hier super blij mee, want ik schrijf ook boeken...

    Dit is niet ok!

  • LeGleekFreak .. Cory Monteith ♥ Thu 7 Jul '11 21:07

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    Ik vind zelf dat het wel meevalt (bescheiden) ;$ Maar omstaanders zeggen dat ik héél goed & creatief schryf $: Nouja, het zal wel xd

    Dit is niet ok!

  • pitaa!x Fri 8 Jul '11 10:09

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    Ik heb zelf een schrift en daar heb ik een soort van boek van gemaakt en ik had hem aan mn zusje en nicht laten lezen en hun vonden hem leuk en vroegen of ik nog verder wou schrijven hahaxoxoxx

    Dit is niet ok!

  • julieshopp Fri 8 Jul '11 19:39

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
  • _michellexxx_ Fri 8 Jul '11 20:00

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
  • kayleighjunejade Sun 10 Jul '11 14:44

    Reactie: Een beetje...
    Reageer!
    Ik schrijf op Fanfiction.net Ik werk nu nog alleen maar op de basis van bekende boeken (in dit geval Twilight), maar later wil ik zeker wel een paar boeken schrijven

    Dit is niet ok!

  • missclumsy Mon 11 Jul '11 18:38

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    Ik denk het eigenlijk wel... Ik heb mijn eigen boek geschreven en mensen reageren er heel enthousiast op. Ik heb er een stuk of 100 verkocht. (te koop via internet en boekwinkel bij ons in het dorp) Ben nu bezig met mijn 2e boek hopelijk wordt die uitgegeven door een grotere uitgever en ligt die straks in alle boekwinkels.

    Dit is niet ok!

  • Anonymous

    Anoniem Thu 14 Jul '11 15:20

    Reactie: Nee, ik ben heel slecht in spelling!
    Reageer!
    ik ben echt niet goed in spelling, maar ik probeer wel mee te doen met jullie schrijf wedstrijd!

    Dit is niet ok!

  • Mysterious Doom Thu 21 Jul '11 18:37

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    I SCHRIJVEN maar ik ben nog aan het oefenen! bijv. op internet verhalen schrijven op forum's, op school, in schriften. Voor kamp moest je een griezelverhaal schrijven, de meester zei dat ie nog beter was dan die van de juf die ons schrijfles geeft!

    Dit is niet ok!

  • AngelForever Wed 10 Aug '11 18:13

    Reactie: Nee, ik ben heel slecht in spelling!
    Reageer!
    ik kan echt geen spelling

    Dit is niet ok!

  • Marieketjeeee Tue 13 Sep '11 19:21

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    vind het wel leuk om te doen! heb nu een verhaal ingestuurd, nu maar ff duimen

    Dit is niet ok!

  • Nienkee Tue 13 Sep '11 20:10

    Reactie: Een beetje...
    Reageer!
    een beetje

    Dit is niet ok!

  • HuzLovesJB Fri 23 Sep '11 20:37

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    Ik Schrijf gedichten ik heb een keer een haaien tand gewoonnen tijdens een quiz en we begginnen nu met cito toetsen 22 achter elkaar in 2,5 week

    Dit is niet ok!

  • DylannnK Fri 25 Nov '11 23:22

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    Ik ben dan misschien een jongen, maar ik houd ontzettend van schrijven. Ik ben al een tijdje geleden een verhaal begin ( op dit moment telt het 105 hoofdstukken ) Het gaat over een meisje ( Rachel ) die haar moeder plots verliest en er helemaal alleen voor staat. Hoe gaat ze met het verdriet om en hoe nu verder? Vele gebeurtenissen en heel veel romantiek, verdriet en geluk schieten voorbij. Dylan.

    Dit is niet ok!

  • Marjanne Sat 7 Jan '12 14:50

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    Wauw, dat klinkt patserig. Nou ja, op dat 'Ja' na klopt het wel (:

    Dit is niet ok!

  • Anonymous

    Anoniem Sun 15 Jan '12 14:34

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    ja ik heb zelf een boek nouja het is een klein verhaaltje

    Dit is niet ok!

  • little biitch Mon 5 Mar '12 16:42

    Reactie: Nee, ik ben heel slecht in spelling!
    Reageer!
    ik haal altijd slechte cijfers voor spelling!

    Dit is niet ok!

  • Cecilia Fri 3 Aug '12 14:57

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
  • Jackie_Styles.x Tue 1 Jan '13 11:35

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    Altijd en ik schrijf liedjes!

    Dit is niet ok!

  • Anonymous

    Anoniem Wed 6 Feb '13 15:51

    Reactie: Nee, ik ben heel slecht in spelling!
    Reageer!
    hoe moet je iets sturen voor de mail van de maand?

    Dit is niet ok!

  • Pippa Thu 11 Jul '13 16:57

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    i Like schrijven!

    Dit is niet ok!

  • Anonymous

    Anoniem Mon 14 Apr '14 14:37

    Reactie: Ja, ik schrijf hele verhalen!
    Reageer!
    Ik hoor het vaak van anderen, en stiekem weet ik het ook wel een beetje.

    Dit is niet ok!

Inloggen

of log in via: