Ik heb anorexia gehad en de reden is: ik ben bang dat ik later nooit een vriendje krijg omdat ik dik ben. Ik ben 1.57 m en weeg 42 kilo. Ik kan mezelf niet anders zien!

Als ik in de spiegel kijk, zie ik een superdik meisje. Alles vind ik lelijk aan mezelf. Ik heb ook in het ziekenhuis gelegen (zes weken) en toen kreeg ik allemaal donshaartjes… Dan vindt toch geen enkele jongen mij leuk? Ik heb nu ook wel gesprekken met een psychiater, maar die helpen volgens mij niet echt. Kunnen jullie me helpen om mezelf anders te gaan zien? Want ik ben bang dat ik weer helemaal terug ga vallen en dat wil ik echt niet! Want daar doe ik zoveel mensen verdriet mee! Want ik heb op het randje van de dood gelegen. Cheyenne

Het lijkt erop dat jij nog niet bent genezen van anorexia. Zolang jij jezelf lelijk vindt en niet tevreden kunt zijn met wat je in de spiegel ziet, heb je echt nog een probleem. Je weet toch ook dat die donshaartjes niets te maken hebben met het ziekenhuis? Ze zijn gaan groeien doordat je zó verzwakt was dat je je lichaam niet meer op temperatuur kon houden. En dus besloot je lichaam om extra haartjes te laten groeien om je warm te houden… En omdat je niets at, werd dat alleen maar erger. Dat is ook de reden waarom je naar het ziekenhuis moest. Je was bijna dood, zeg je zelf. Maar je leeft nog! Ook wij kunnen je niet helpen om jezelf anders te zien. Dat is iets wat je zelf moet leren. Alleen als je tevreden kunt zijn met je eigen spiegelbeeld, met wie jij bent en waar je voor staat, kun je je eetstoornis overwinnen. De gesprekken met de psychiater lijken misschien niet te helpen, maar als je er mee stopt, heeft je eetstoornis gewonnen. En zeg nu zelf, welke jongen wil er nu een vriendinnetje met een eetstoornis? Blijf vechten, voor de mensen die van je houden, maar vooral voor jezelf!

Lees ook: GIRLZ Talk – Heb ik een eetstoornis?