Ik was afgelopen zomer op het strand en daar kwam ik een heel leuke jongen tegen. Ik lag een beetje op een afgelegen plek met mijn vriendin, maar die was met haar vriendje in het water aan het ‘spelen’. Die jongen kwam bij me zitten en we gingen praten en het klikte erg goed. Maar toen begon hij wat kleffer te doen.

Ik vond het leuk en liet het toe. Maar toen deed hij mijn bikini uit en ging aan mijn borsten zitten. Ik wou dit niet en probeerde hem een beetje van me af te duwen. Maar hij was veel sterker en ging boven op mij liggen. Ik had geen enkele kans meer om weg te komen. Hij deed zijn hand bij mijn bikinibroekje in en ik moest hem pijpen. Ik wou dit echt niet en heb toen in zijn penis gebeten. Toen heb ik snel mijn handdoek om me heen gewikkeld en ben heel snel naar mijn vriendin gerend die helemaal niks doorhad. Zij wou hem nog een mep verkopen, maar hij was al verdwenen. Ik heb nu, maanden later, nog steeds vreselijke nachtmerries en ben bang om over straat te lopen omdat ik bang ben dat zoiets nog een keer zou gebeuren. Ik vertrouw geen enkele jongen meer en geef mezelf de schuld van de dingen die toen op het strand zijn gebeurd. Waarom weet ik zelf eigenlijk ook niet, maar ik had er gewoon meteen mee op moeten houden. Mijn ouders weten dit allemaal niet en ik durf het hun ook echt niet te vertellen. Alleen mijn beste vriendin en haar vriendje weten het. Zij vinden dat ik aangifte moet doen maar ik durf niet. Wat moet ik doen? E. 

Allereerst, je hoeft jezelf helemaal niks te verwijten. Deze jongen is drie stappen te ver gegaan en jij hebt op de best mogelijke manier gereageerd. Je zou juist trots op jezelf moeten zijn dat je op het juiste moment stop hebt gezegd en dat je hem hebt weten te stoppen. Er zijn heel veel meisjes die dat niet durven. Maar het is heel begrijpelijk dat je heel erg bent geschrokken van wat er is gebeurd en bang bent dat zoiets opnieuw kan gebeuren. Het gaat er nu niet eens zozeer om of je wel of niet aangifte moet doen, het gaat er nu vooral om dat je weer vertrouwen krijgt in jezelf en in andere jongens. En dan helpt het wel om erover te praten. Dat betekent niet dat je het moet ‘opbiechten’, het is belangrijk dat je er met iemand over praat die jou ook echt kan helpen en geen oordeel heeft over wat er is gebeurd. Kies daarvoor iemand die je vertrouwt en die jou kan helpen met goede raad. Via de Kindertelefoon, Slachtofferhulp of een website voor seksueel geweld, kun je kijken of er een instantie bij jou in de buurt is die je verder kan helpen. Soms helpt het ook om te praten met meisjes die iets soortgelijks hebben meegemaakt. Dat kan in allerlei forums en chatgroepen. Als je weet dat jij niet de enige bent die zoiets is overkomen, hoef je je er ook niet rot over te voelen. Het was niet jouw schuld!