Ik heb ongeveer anderhalf jaar geleden een jongen leren kennen via internet (Rik). Ik begon hem steeds leuker te vinden, het probleem was alleen dat hij een vriendin had.

Later ging het echter niet goed tussen hen. Zij was vreemdgegaan en hij maakte het uit. Toen vertelde hij me dat hij mij al een tijd veel leuker vond dan haar en dat hij me in het echt wilde zien. Ik wilde hem natuurlijk ook zien dus spraken we af. Het was heel leuk en we vonden elkaar alleen maar nog leuker. Ik was smoorverliefd. We wilden elkaar nog een keer zien dus we waren van plan om weer af te spreken, maar op de dag zelf kreeg ik een mail dat hij longontsteking had. Ik was boos. Ik had alles geregeld, en zelfs gelogen tegen mijn ouders om weg te komen en zo. En ik was boos omdat hij eerder had kunnen melden dat hij longontsteking had. Later was het weer goed, maar er kwam geen nieuwe afspraak. We belden, mailden en sms-ten nog wel veel, maar opeens werd dat steeds minder. Soms liet hij weken niets van zich horen. Op een avond kwam hij online en deed hij heel anders, een beetje raar. Mijn vriendin en ik vroegen wat er was en hij legde uit in een makkelijke zin dat hij niets voor me voelde en sorry erbij enzovoort. Ik was gekwetst, boos en verdrietig, want ik was smoorverliefd op hem. Maar ik kon niet lang boos blijven. Een paar dagen later stuurde ik hem een sms met sorry. Toen hebben we het uitgepraat en heb ik geaccepteerd dat we goede vrienden blijven. We hadden elkaar inmiddels al maanden niet gezien en spraken weer af. Ik had voor hem een ketting gekocht, een hartje met zijn naam erin, omdat ik wilde laten zien dat ik nog steeds van hem hield. Ik had weer alles geregeld, tegen mijn ouders gezegd dat ik zogenaamd bij mijn vriendin bleef enzovoort, maar de avond daarvoor zegde hij weer af, vanwege de sneeuw. Hij deed er heel makkelijk over, maar  ik wachtte al maanden op die dag en was boos. Hij reageerde niet, maar later sprak ik hem op msn. Hij wilde niet dat het zo eindigde. We hebben toen heel lang gepraat en ik heb hem zijn laatste kans gegeven. Alleen zijn mijn vrienden er niet blij mee. Mijn beste vriendin zegt dat hij me opnieuw pijn zal doen en dat ik ermee moet kappen. Ze snappen niet dat ik nu binnenkort weer met hem ga afspreken. Wat moet ik doen? Ik ben nog steeds verliefd, ik denk elke dag nog aan hem. Ik weet het niet meer. Moet ik mijn vrienden geloven? Want stel dat ze gelijk hebben? Anoniem

Jij klampt je wanhopig aan hem vast. Zo erg dat je zelfs je excuses aanbiedt omdat je boos bent geworden toen hij je liet zitten. Jij bent ook degene die telkens contact met hem zoekt en zeurt om een nieuwe afspraak… Is het ooit bij je opgekomen dat hij daar misschien helemaal geen zin in heeft? Hij heeft al een paar keer geprobeerd om te zeggen dat hij niet verder wil met jou, hij heeft ook al eens geprobeerd om je te negeren, hij belt op het laatste moment af… Dat doet hij niet als hij verliefd op je is. Goed, je hebt hem nog één kans gegeven. Als hij komt, dan is er misschien een toekomst voor jullie. Maar houd er rekening mee dat hij misschien niet komt en dan zul je zelf tot de conclusie moeten komen dat hij niet verliefd is op jou. Je kunt jezelf die pijn besparen door de volgende afspraak zelf af te zeggen, maar dan blijf je misschien nog langer twijfelen. Wacht dus gewoon af wat er gebeurt, maar verwacht niet te veel. Dan doet het misschien ook minder pijn als hij niet komt.