Het is net uit met mijn vriendje en ik ben er kapot van. Ik kan hem niet vergeten, als ik aan hem denk moet ik gelijk huilen.

En ik wil de hele tijd naar hem toe, maar als ik hem zie dan krijg ik gelijk weer tranen in mijn ogen. We hadden best lang en die tijden vergeet ik nooit meer. Alles was zo perfect en ineens maakt hij het uit. Ik heb de hele tijd het gevoel dat het mijn schuld is. En ik wil hem zo graag terug, ik kan gewoon niet zonder hem. Maar ik wil ook niet bij hem gaan zeuren dat hij bij me terug moet gaan. We zijn nog wel goede vrienden, maar ik weet dan niet hoe ik moet reageren als ik hem zie. Ik ben dan bang dat ik dan gelijk weer ga huilen. Wat moet ik doen?
Xxx

Liefdesverdriet is geen lolletje. Zeker als je het niet van tevoren hebt zien aankomen en het heel plotseling uitgaat. Heeft hij je nooit duidelijk verteld waarom hij het heeft uitgemaakt? Dat zou het voor jou makkelijker maken om het verdriet te verwerken. Nu kun je alleen maar denken dat het jouw schuld is, maar misschien is dat niet zo. Het heeft niets met zeuren te maken als je nog eens naar hem toe gaat om te vragen waarom hij het heeft uitgemaakt. Zeker als hij nog steeds een goede vriend is die je vaker tegenkomt. Want dan zul je ook moeten leren om op een andere, nieuwe manier met hem om te gaan. En dan helpt het als je weet waar je aan toe bent. Troost je met de gedachte dat liefdesverdriet weliswaar heel pijnlijk is, maar dat er een moment komt waarop je niet meer hoeft te huilen als je aan hem denkt en de gedachten aan jullie tijd samen vooral mooie herinneringen worden.

Lees ook: Help! Ik heb liefdesverdriet