Melanie (18) ontmoette op haar 12e een jongen waar ze verliefd op werd. Maar hij dwingt haar al snel om seks te hebben met anderen en zo belandt ze in de prostitutie.

Veilige plek

‘Mijn jeugd was nogal chaotisch en op mijn tiende zijn mijn ouders uit elkaar gegaan. Als ik bij mijn vader was, dan sloeg hij me wel eens. Ik vond het dus geen fijne plek om te zijn. Ik had wel een hele goede band met mijn moeder. Maar toen het uitging met haar nieuwe vriend, begon hij haar te stalken. Hierdoor was ook bij mijn moeder de situatie niet ideaal en had zij veel aan haar hoofd. Ik voelde me hierdoor nergens echt veilig en raakte meer teruggetrokken en onzeker.

Maar op mijn twaalfde veranderde dat toen ik Maarten leerde kennen. Hij kwam vaak naar de hockeyclub en zei er zelf ook te spelen. Na trainingen dan kletste ik met hem. Hij zei 16 jaar te zijn en zag er knap uit. Ik was meteen gek op hem en vereerd dat hij mij aandacht gaf. Hij kwam me ook vaak opzoeken als ik mijn krantenwijk deed en dan liepen we samen terwijl we kletsten. Na twee maanden gaf hij aan gevoelens te hebben. Ik kon mijn geluk niet op maar besefte wel dat mensen het leeftijdsverschil raar zouden vinden. We spraken daarom af dat ik het een geheim zou houden en niemand zou vertellen. Dat vond ik eerst niet erg, omdat ik me zo gelukkig voelde door onze momenten samen. Later zouden we het wel kunnen vertellen en voor nu genoot ik er in mijn eentje van.

Maarten werd al snel de veilige plek die ik al die tijd zo had gemist in mijn leven. Hij gaf me complimentjes en zorgde ervoor dat ik meer zelfvertrouwen kreeg. Omdat ik nog zo jong was, had ik eigenlijk niet eens echt nagedacht over seks. Ik had een christelijke achtergrond en zei te willen wachten tot het huwelijk. Maarten zei dat te respecteren waardoor ik me nog gelukkiger voelde. In elk opzicht leek hij de perfecte jongen voor me.’

Verkracht

‘Toen we een half jaar hadden, spraken we op een avond af om samen na mijn krantenwijk een filmpje te kijken. Dat deden we vaker dus ik dacht er verder niet over na. Maar toen ik bij hem aankwam, waren er vijf andere vrienden bij. Ze begonnen me te pushen om alcohol te drinken en gaven me pillen. Ik wilde dat allemaal niet, maar durfde geen nee te zeggen. Ik wilde Maarten ook niet voor schut zetten dus ging ik erin mee. Daarna heb ik niet veel herinneringen, alleen maar losse flarden. Die jongens hebben me toen verkracht. Hoe ik daarna thuis ben gekomen, daar had ik geen idee meer van. Het volgende dat ik weet, is dat ik de volgende dag bijkwam in mijn eigen bed en dacht dat ik het moest hebben gedroomd. Zoiets naars kon toch niet gebeurd zijn en het verwarde me heel erg.’

Bang

‘Toen ik een paar dagen later met Maarten afsprak, was hij heel anders dan in de maanden ervoor. Hij was boos op me en zei dat die jongens inderdaad seks hadden gehad met me en het hadden gefilmd. Als ik niet wilde dat mijn ouders en alle andere mensen het te zien kregen, moest ik voor hem werken. Ik kon niet eens bevatten wat hij allemaal zei.

Maarten zei ook dat als mijn ouders dit zagen, ze me vast niet meer wilden omdat ze eigenlijk al niet van me hielden. Ik geloofde hem en was daar ook bang voor. Daarna ging hij weer heel lief doen. Ik moest dit voor hem doen, hij wilde het ook liever niet maar had geen keuze. Hij zat in de problemen en ik moest hem helpen. Het klinkt misschien gek maar ik was opgelucht dat hij weer lief voor me was. Ik zag geen andere uitweg dan te doen wat hij zei. Ik wilde absoluut niet dat iemand dat filmpje zou zien en ik wilde hem ook helpen.

Een paar dagen later kreeg ik te horen dat ik zou worden opgehaald. Hij stopte me in zijn kofferbak en reed me ergens heen. In de kofferbak probeerde ik alleen maar te denken aan leuke dingen en niet aan wat er zou gebeuren. Ik was zo bang en het was donker en ik had geen idee wat me te wachten stond. Toen we aankwamen bij een huis lagen daar kleren voor me klaar die ik moest aantrekken. En daarna kwamen er klanten met wie ik seks moest hebben. Ik probeerde zo min mogelijk te denken aan wat me overkwam en me te blijven richten op Maarten en de positieve dingen die hij tegen me had gezegd. Dat was het enige dat me er doorheen sleepte, omdat de realiteit niet te bevatten was.’

Verstrikt in de prostitutie

‘Na die eerste keer gebeurde het steeds vaker. In het begin moest ik een keer in de maand zo mee in een kofferbak naar een locatie, na een half jaar werd het steeds vaker tot het een keer in de week was. Hoe lang ik moest werken, hing af van de klanten. Soms duurde het een uurtje, soms kwamen er meerdere en was ik 4 of 5 uur aan het werk. Als ik het goed had gedaan, dan beloonde Maarten me. Dan was hij lief voor me en noemde hij me zijn heldin, die hem zo hielp. Ik zou het nog maar even hoeven doen, beloofde hij. Maar als ik iets niet goed had gedaan, was hij boos. Bijvoorbeeld als ik had gehuild of iets niet wilde doen met een klant. Dan sloeg hij me en zei hij nare dingen.

Ondertussen ging ik gewoon naar het VWO en wist niemand wat er gaande was. Ik zat er zo in verstrikt dat ik niet eens wist hoe ik dit moest gaan beginnen uit te leggen. Daarbij was ik ook bang dat iedereen me vies en raar zou vinden. Als vriendinnen teveel vragen stelden, dan liet ik die vriendschap doodbloeden. Ik zorgde er zo voor dat er niemand te dichtbij kwam. De enige die ik had in mijn leven was Maarten.

Ik was afhankelijk van zijn complimenten en goedkeuring en probeerde mezelf voor te houden dat we ooit samen een toekomst op zouden bouwen. Als ik nu iemand zou vertellen over hem, zou hij later niet als mijn vriend geaccepteerd worden. Dat was nog een reden om mijn mond te houden. En Maarten zei vaak ook de dingen die ik wilde horen. Zo ging hij maar heel af en toe met me naar bed. “Ik respecteer jouw grenzen wel,” zei hij dan over het feit dat hij niet vaak met me naar bed ging. Dat gaf me dan toch weer een beetje een goed gevoel over mezelf waardoor ik weer door kon met wat hij wilde dat ik deed.’

Hulp

‘Maar over de loop van de jaren werd het stemmetje dat ik probeerde te onderdrukken dat het niet goed was wel steeds harder. Ik wilde dit niet als toekomst. Tijdens een gesprek met mijn schoolcouncelor heb ik het er ineens in flarden uitgegooid. Hij lichtte mijn ouders in en mijn moeder reageerde gelukkig heel lief. Ik beloofde dat ik Maarten nooit meer zou zien, maar dat hield ik maar twee weken vol. Ik zat nog zo verstrengeld in hem dat ik hem vreselijk begon te missen.

Na twee weken ben ik stiekem weer naar hem toegegaan en voor hem gaan werken. Maar hoeveel behoefte ik ook aan hem had, er was iets veranderd. Ik kon het werk niet meer doen. Het deed teveel pijn omdat ik gespannen was en dan werd hij nog vaker boos op me. Na een half jaar wist ik dat ik er echt uit wilde maar ook niet hoe. Uiteindelijk ben ik via hulpverlening bij Fier terecht gekomen, waar er begeleiding wordt geboden op een anonieme plek aan meiden die slachtoffer worden van loverboys. Toen ik hoorde dat er een plekje vrij was, aarzelde geen moment en zei meteen daarheen te willen.’

Heel veel pijn

‘Ik ben nu vier maanden bij Fier. In het begin had ik het heel moeilijk, maar het gaat nu steeds beter. Ik kan steeds rationeler inzien wat me is overkomen. Soms mis ik Maarten wel maar ik snap dat dat erbij hoort. Ik ben zoveel jaar door hem gehersenspoeld, het duurt wel even voor ik hem helemaal los kan laten. Beseffen dat alles een leugen was, doet nog steeds heel veel pijn. Ik vergelijk mijn situatie met een vlieg dat vastzit in een spinnenweb. Dat was ik en Maarten de spin. En hoe een vlieg ook worstelt, uit zichzelf komt die niet los. Ik moet nu met hulp van anderen los zien te komen en ik ben vastbesloten dat dit me gaat lukken.

Langzaam maar zeker voel ik me steeds meer gevuld met mooie gevoelens. Zo is de band met mijn moeder weer goed en heb ik weer contact met vriendinnen die ik nu wel dichterbij laat komen. En ik kijk ook met hoop naar de toekomst. Dat is een mooi gevoel. Dit jaar ga ik mijn VWO- diploma halen en dan wil ik gaan studeren in een stad ver weg van waar ik woonde. Dan kan ik echt een frisse en nieuwe start maken.

Hoe loverboys je in de greep kunnen hebben, wordt echt vaak onderschat. Het is echt niet zo makkelijk om eruit te stappen en alleen was het me niet gelukt. Ik ben dan ook heel dankbaar dat ik bij Fier terecht kon. Nu kies ik voor mezelf en mijn eigen toekomst en leer ik weer van mezelf te houden. Ik heb nog een weg te gaan, maar ik ben ook al heel ver gekomen.’

*de gebruikte namen zijn om privacyredenen aangepast

Wil je meer real life verhalen lezen? Koop dan nu de GIRLZ online of in de winkel.

Lees ook:

Tekst: Michelle Iwema, GIRLZ Zomerboek 2018

Beeld: Getty Images / Westend61