Ik zit met een groot probleem. Ik ben een meid van 18 jaar en werk sinds een tijdje in een restaurant. Ik vind het daar erg leuk. Ik heb een begeleidster omdat ik niet zo goed kan leren.

Zij heeft deze baan voor me gevonden. Ik denk dat ik verliefd op haar ben geworden. Als ze komt, ben ik heel onzeker. Anders nooit. Ik moet steeds aan haar denken, vind het fijn als ze me aanraakt en krijg ook kriebels in mijn buik. Ze is zo knap. ’s Nachts lig ik daar wakker van of droom over haar. Omdat het goed gaat op mijn werk, komt ze minder. Wat moet ik doen als ze straks niet meer komt? Ik kan haar niet vergeten, ik word er gek van. Vinden jullie me gek? Ik weet niet of ze een vriend heeft, maar ze is 33 jaar. Ik heb heel veel vriendjes gehad, maar ik was nooit echt verliefd. Het liefst zou ik haar vastpakken en zoenen. Ik kan er met niemand over praten en ik moet huilen omdat ik haar over vier weken pas weer zie. Ik durf bijna niks tegen haar te zeggen. Ik klap echt dicht. Dit duurt al twee maanden. Moet ik haar vertellen of merkt ze het? Ben ik lesbisch? Ik weet het echt niet meer.
Kim

Jouw begeleidster heeft je geholpen bij het vinden van een baan, ze is jouw steun en toeverlaat en je vertrouwt haar. In zo’n situatie kunnen er gevoelens ontstaan die lijken op verliefdheid, maar die daar eigenlijk niets mee te maken hebben. Dat zie je soms ook wel gebeuren bij patiënten en hun dokter en leraren en leerlingen. Waarschijnlijk ben je bang om er alleen voor te staan als zij weggaat. Bij die gedachte slaat de paniek toe en dan lijkt het alsof verliefd op haar bent. Zij heeft je zo ver gebracht en straks moet je alles alleen doen. Het afscheid lijkt dan ook heel definitief. Maar zo hoeft het niet te gaan. Vertel haar dat je bang bent om het straks alleen te moeten doen. Grote kans dat ze je kan geruststellen met de mededeling dat ze altijd bereid is om je te helpen. Met die wetenschap en het vertrouwen dat je altijd op haar kunt terugvallen, ziet de toekomst er vast weer veel zonniger uit en kun je rustig aan beginnen met een opbouwen van je eigen zelfvertrouwen. Zodat je straks zelf kunt zeggen dat je het ook zonder haar prima zult redden!