Ik zit al een poosje met een probleempje. Als ik alleen ben, en met name ’s avonds, voel ik me altijd onveilig, alsof ik bekeken word.

Mijn ouders zijn gescheiden en ik heb vooral last van deze angsten als ik bij mijn vader op de zolder slaap. Ik vind dit erg vervelend en voel me net een klein kind, terwijl ik me juist niet kan herinneren dat ik hier last van had toen ik klein was. Tuurlijk was ik wel eens bang voor een krokodil onder mijn bed, maar nooit zo intens als nu. Als ik alleen in een grote ruimte ben of door een lange hal loop, bekruipt dit onbehaaglijke gevoel mij ook. Ook ontwijk ik spiegels als het licht uit is en loop ik liever niet alleen de donkere woonkamer in om iets te pakken als iedereen al boven is om te gaan slapen. Ik heb ook angst voor een meisje uit een film. De film is The Ring en dat meisje bezorgt mij echt de kriebels. Ik weet wel dat er niks kan gebeuren en dat al deze gedachten totale onzin zijn, maar het gevoel blijft. Ook hoor ik onbekende geluiden. Ik kan me niet herinneren dat ik een traumatische ervaring heb gehad, maar het gevoel blijft. Ik verzwijg dit eigenlijk voor iedereen, want ik voel me net een klein kind. Ik ben 17 en het is dus onzin om je hier druk om te maken. Ook heb ik wel eens nagedacht om met een psychologe te praten, maar dat gaat ook weer zo ver. Toch heb ik hier al een jaar of twee last van. Ik hoop dat jullie mij kunnen vertellen wat ik het beste kan doen, want ik hoop echt dat dit kinderachtige gedoe snel over is. Foxy

Bang zijn in het donker, voor grote open ruimtes, voor geluiden… Het klinkt inderdaad kinderachtig, maar dat is het niet. Je hoeft geen traumatische gebeurtenis te hebben meegemaakt om last te krijgen van dergelijke angsten. De scheiding van je ouders kan een aanleiding zijn geweest, maar het kan ook erfelijk zijn. Waar de angst vandaan komt is op dit moment niet zo belangrijk. Het is belangrijker om er iets aan te doen. Vaak zijn dergelijke angsten voorbodes van wat later een fobie kan worden zoals pleinvrees. Het is dus heel goed van je dat je de symptomen serieus neemt en aan de bel trekt. Wat je in eerste instantie zelf kunt doen: praat er over met mensen in je omgeving zodat ze begrijpen wat er gebeurt en je kunnen helpen als het even niet goed gaat. Praat met je vader bijvoorbeeld over die enge zolder. Misschien kun je ergens anders slapen? Of vertel een vriendin over de angst voor grote ruimtes en spiegels. Als de angst dan toeslaat, kan zij je bij de hand nemen en je erdoorheen loodsen. Het is belangrijk dat je de dingen waar je bang voor bent wel blijft doen. Neem eventueel voor het slapen gaan een valeriaan-tabletje. Dat is een natuurlijk middeltje dat je helpt te ontspannen. Als het echt niet voorbij gaat of als je het gevoel hebt dat het erger wordt, schakel dan de hulp in van een deskundige. Adressen zijn te vinden op de website van de Stichting Angst-, Fobie en Hyperventilatiehulp Nederland: www.afhh.nl. Daar staat ook heel veel informatie over angsten en fobieën.