Ik wil als eerste zeggen: jullie zijn geweldig en als de Girlz! in de winkel ligt, dan koop ik hem gelijk. Ik ben 13 jaar en ik ben nog steeds bang in het donker.

Ik hou er echt niet vanom alleen te zijn in het donker. Op mijn kamer heb ik altijd een lichtje aan. Ik schaam meer wel een beetje voor omdat ik nog een oppasser heb als mijn ouders en mijn broer of zus weg zijn. Ik durf het ook echt aan miemand te vertellen. Een meisje

Zo erg is dat niet hoor. Omdat je 13 bent, wil dat nog niet zeggen dat je dan meteen alles moet durven en nergens meer bang voor mag zijn. Trouwens, niemand hoeft het toch te weten. Als jij graag ’s nachts een lichtje aan hebt, dan doe je dat toch. Hetzelfde voor die oppas. Je bent alleen thuis, dus niemand weet dat er een oppas bij je is. En zelfs al zou iemand het weten, dan kun je altijd nog zeggen dat je ouders dat per se willen… Blijkbaar wil je zelf graag van die angst af. Probeer dan rustig aan te wennen aan de dingen waar je bang voor bent. Eerst een half uurtje het licht uit in je kamer terwijl je ouders thuis zijn. Dan een kwartiertje langer en dan weer een kwartiertje enz. Het gebeurt dan vast een keer dat je ’s morgens wakker wordt met het licht uit. Hetzelfde met alleen thuisblijven. Vraag eens of je ouders een uurtje weg willen gaan – even samen de hond uitlaten, bij de buren op bezoek of winkelen op koopavond – en blijf dan alleen thuis. Zorg ervoor dat je afleiding hebt. Ga bijvoorbeeld tv kijken of computeren. En bedenk dat als er echt iets is, dat je altijd je ouders kunt bellen en dat ze dan heel snel thuis zijn. Je zult zien dat zo’n uurtje zo om is en dat het eigenlijk helemaal niet eng is om alleen thuis te zijn. Maak je in ieder geval niet te druk als het niet meteen goed gaat. Het is zeker niks om je voor te schamen!