Ik ben een meid van 15 en heb redelijk vaak bonje met mijn ouders. Ook al zeg ik iets heel normaal, het wordt in zo’n boos gesprek toch weer verkeerd opgevat.

En dat terwijl ik er zo m'n best op doe. Doe ik iets fout? Meestal zijn het mijn ouders die dan boos doorgaan. Soms zou ik willen dat ik hier niet woon. Weten jullie wat ik hiertegen kan doen? Alvast heel erg bedankt. Ik heb jullie hulp hard nodig! – Meid die het echt niet meer weet

Als je in de puberteit zit, wil het nog wel eens botsen met je ouders. Dat is zeker niet altijd de schuld van de puber, ook al lijken ouders dat vaak wel te denken. Het is eerder een kwestie van elkaar niet begrijpen. Wat jij niet zo bedoelt, komt bij je ouders wel zo over en omgekeerd. Soms is het dan beter om even niets te zeggen, maar ook dat lukt lang niet altijd. Wat je zelf kunt doen: laat merken dat je van je ouders houdt en dat je je best doet om het leuk te houden in huis. Geef je moeder een zoen, je vader een compliment, of help spontaan mee met de tafel afruimen of een ander stom klusje. Je zult zien dat de sfeer in huis daarmee snel beter wordt. Natuurlijk zal er dan nog wel eens een discussie of ruzie ontstaan, maar dat hoort er nou eenmaal bij in de puberteit. Als je dat onthoudt, lijkt het misschien allemaal wat minder erg.