Ik zit nu zo’n beetje in de puberteit. Ik ben vaker chagrijnig en zo. Nu is het alleen zo dat ik soms zo boos kan worden om helemaal niks, en dan ga ik heel kattig tegen mijn ouders of broertjes doen. Dan ren ik naar mijn kamer, maar dan voel ik me gelijk alweer heel erg schuldig en krijg ik er spijt van. Wat moet ik doen? Anoniem

Dat zijn inderdaad van die typische puberteitsbuien die je overkomen en waar je bijna niets tegen kunt doen. Maar het is wel goed van je dat je ze herkent en dat je ziet dat er iets gebeurt met jou waar je op dat moment even geen controle over hebt. Zo’n prikkelbare bui tegenhouden is niet makkelijk, maar je kunt wel na afloop je excuses aanbieden of even extra aardig zijn om het goed te maken. Op die manier weten je ouders en je broertjes dat het niet aan hen ligt en is alles snel vergeten en vergeven. 

Lees ook: GIRLZ Talk – Ik zit te veel achter de computer