Bij mij op school is een man (jong) die geen leraar is. Hij is technisch onderwijsassistent. Ik vind hem leuk.

Het lijkt wel of hij ook iets van mij vindt want hij komt altijd naar me toe om te praten of iets uit te leggen, ook als ik niks vraag. Ik lijk hem overal tegen te komen. Toen ik aan een tafel zat, kwam hij zo staan dat ik met mijn hoofd zijn kont raakte en de laatste les waar hij bij was kwam hij achter me staan en drukte me half tegen de tafel. Ik vind het niet erg, waarschijnlijk omdat ik hem leuk vind. Ik denk veel aan hem. Hij was ook de eerste die dacht dat ik dyslexie heb en dat was ook zo. Hij bespreekt al mijn verslagen met me, terwijl hij dat met anderen niet doet. Tijdens school zie ik hem eigenlijk elke dag. Hij slaat ook wel eens een arm om mijn schouder. Misschien vat ik alles verkeerd op, maar volgens mij klopt het niet wat hij doet en hoe ik over hem denk. Maar toch, hij is geen leraar. Kan dit? R it B

Of hij een leraar is of niet maakt helemaal niet uit. Zodra jullie relatie méér wordt dan die van een leerling en een medewerker van school, is het fout. Op dit moment is er nog niets gebeurd. Hou dat zo! Misschien is er wat hem betreft ook helemaal niets aan de hand, maar is het je eigen fantasie die op hol slaat omdat je hem leuk vindt. Het kan natuurlijk zo zijn dat hij je alleen maar wil helpen met je dyslexie en je het gevoel wil geven dat er iemand is die aandacht aan je besteedt. Probeer wel zelf de afstand die er hoort te zijn tussen een ‘leraar’ en een leerling te bewaren. Als hij toch te veel toenadering zoekt, zeg dan duidelijk dat je het niet prettig vindt als hij te dicht bij je komt. Bijvoorbeeld als hij je tegen de tafel drukt of te dicht bij je komt staan. Probeer in elk geval te voorkomen dat er iets ontstaat tussen jullie waardoor jullie allebei in de problemen zouden kunnen komen. En laat je niet meeslepen door je eigen gevoelens. Hij kan nóg zo lief en leuk zijn, hij hoort bij school en dus niet bij jou!