Ik heb echt een groot probleem. Ik heb dwangneurose, ik weet het zeker. Heel mijn leven wordt er door beheerst. Omdat ik over alles na moet denken heb ik eigenlijk elke dag hoofdpijn.

Ik moet bijvoorbeeld altijd als ik een trap op of af loop de treden tellen en als ik begin met een tekst lezen, moet ik hem altijd uitlezen ook al is die nog zo saai! Dit zijn maar twee stomme voorbeelden, maar zo gaat het dus de hele dag en ik word er echt moe van. Ik heb het aan één vriendin verteld, verder weet niemand het. Ik wil het ook niet aan mijn ouders vertellen. Weten jullie hoe ik hier vanaf kom zonder naar een psychiater of zo te gaan? Please help me, ik houd het echt niet meer vol, school begint er ook al onder te lijden! Anoniem.
 

We hebben allemaal wel dingen waar we ons prettig bij voelen als we ze op een bepaalde manier doen. De treden van de trap tellen bijvoorbeeld, alleen op de witte strepen van het zebrapad lopen of nooit onder een ladder doorgaan. Als je mensen vraagt waarom ze het doen, kunnen ze er niet eens duidelijk antwoord op geven. Ze hebben het gevoel dat er iets ergs gebeurt als ze het niet of anders zouden doen of ze voelen zich gewoon prettiger als ze dingen op een bepaalde manier of in een bepaalde volgorde doen… Zo heeft iedereen zijn eigenaardigheden. Bij mensen met een dwangneurose is zo’n eigenaardigheid uit de hand gelopen. Zij kunnen niet meer op een normale manier functioneren, hun hele leven wordt beheerst door het feit dat ze iets op een bepaalde manier moeten doen. Iemand met een dwangneurose  zou dan niet alleen de traptreden tellen, maar pas gerust zijn als ze dat 10x heeft gedaan, vervolgens de tel kwijtraken en opnieuw beginnen… Dan zou je dus de hele dag bezig zijn met traplopen waardoor je geen normaal leven meer kunt leiden. Of je zou de hele dag bezig moeten zijn met het ontwijken van trappen, wat ook weer een neurose op zich kan zijn. Wat jij beschrijft is geen dwangneurose. Je zou het kunnen beschouwen als een eigenaardigheid, zoals iedereen die heeft. Als jij een tekst ziet, wil je hem uitlezen, een ander wil er niet eens aan beginnen… Zolang jij nog tijd hebt om een heleboel ‘dwangneuroses’ te hebben, is er niks mis met jou.

Lees ook: 10 dingen die we allemaal doen wanneer niemand kijkt