Ik ben een hopeloos meisje en ik weet niet meer wat ik moet doen! Altijd als ik thuiskom, krijg ik van mijn vader op mijn dak want dan heb ik weer iets fout gedaan. Eerst dacht ik: het komt vast doordat ik altijd het eerste thuis ben, maar dat is niet zo, heb ik nu gemerkt.

Ik mag ook niet op een hobby of zo en ik krijg veel gezeur dat ik meer aan mijn conditie moet doen. Ik weet het ook niet meer. Kijk, ik weet wel dat hij invalide is en niks meer kan doen, maar hij reageert alles op mij af. En als ik weer op mijn donder krijg, is mijn zus toch zo goed. Die mag alles, ook op een hobby, maar die slooft zich dan uit en gaat op een hobby en gaat elke avond hardlopen. Ik heb astma en dan zegt hij: ‘Nou, jij kunt ook makkelijk hardlopen elke avond.’ Maar dan val ik flauw en daar heb ik geen behoefte aan. Ik ben nog maar 14 en moet voor het hele huishouden zorgen, want mijn moeder moet werken en mijn zus zit op haar luie krent belangrijk te wezen. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen?! Soms denk ik aan zelfmoord, net als nu. Een 14-jarig en hopeloos meisje!!!

Het is moeilijk om te beoordelen hoe erg de situatie bij jou thuis precies is, maar uit je brief klinkt een heleboel boosheid. Je verwijt je vader dat hij zich op jou afreageert, je bent boos op je zus omdat ze zich uitslooft en dingen mag die jij niet mag… Maar hoe zit het met jezelf? Je zus doet haar best en wordt daarvoor beloond. Nu kun je een hekel aan haar hebben omdat zij dingen mag die jij niet mag, maar je kunt het ook anders zien. Als jij je best doet, mag je ook meer van je ouders. Dat bedoelen ze waarschijnlijk ook als ze zeggen dat jij ook best elke avond kunt hardlopen. Hardlopen als je astma hebt, is inderdaad heel moeilijk, maar je hoeft niet meteen een halve marathon te rennen. Je kunt je eigen tempo bepalen… Maar als hardlopen echt niet gaat, zijn er nog genoeg andere dingen die je wél kunt doen. Doe die dan in plaats van te mopperen en anderen de schuld te geven van jouw rotgevoel! Als jij je van je goede kant laat zien, krijg je goede dingen terug. Je zus heeft dat heel goed in de gaten… Natuurlijk kan het ook zo zijn dat de situatie bij jullie thuis écht onhoudbaar is – dat je écht het zwarte schaap van de familie bent op wie iedereen zich afreageert. Als dat het geval is, zoek dan hulp. Praat erover met iemand die je vertrouwt en die je kan helpen. Een vertrouwenspersoon op school, een familielid of je huisarts. Zij kunnen je helpen om de relatie met je ouders te verbeteren.

Lees ook: Ruzie met mijn moeder