id laten zien foto's gebruikt

Real life story: ‘Soms moest ik mijn ID laten zien om te laten zien dat ik niet die girl ben’

De foto’s van Tara* (22) werden op Instagram gebruikt door een onbekend iemand. Haar foto’s kwamen zelfs op een pornosite terecht.

‘Toen ik 17 jaar was en in het laatste jaar van de middelbare school zat, werd ik in de les gebeld door een goede vriend van mij. Hij vertelde mij dat ik snel de les uit moest, omdat iemand op Instagram al mijn foto’s gebruikte. Het account ging onder de naam ‘Manon’ door het Instagram-leven en volgde elke jongen die ik op mijn eigen account ook volgde en zelfs meer.’

Volgverzoek

‘Natuurlijk was ik zelf heel benieuwd naar wat ‘Manon’ allemaal deed op dat account en ik besloot het account direct een volgverzoek te sturen. Als het account nog bestond, zou m’n verzoek er nog steeds staan, want zij of hij heeft mij nooit geaccepteerd. Gelukkig hoefde ik het account niet te volgen om een privébericht te sturen en dat deed ik dan ook. Vol woede stuurde ik berichten zoals: “Ga je eigen foto’s gebruiken” en “Blijf van mijn foto’s af”. Ook mijn vrienden hielpen me hiermee. Zij probeerden het account massaal te rapporteren, omdat ik steeds meer angst kreeg bij elke minuut dat het account bleef bestaan. Helaas hadden we de moeite niet hoeven doen, want ook de rapportages negeerde zowel de eigenaar als Instagram zelf volkomen en er kwamen elke dag steeds meer foto’s van mij bij.’

Aangesproken

‘Ondanks alle woede die ik voelde, wist ik dat het geen zin zou hebben om berichten te blijven sturen en besloot ik het met rust te laten. Het waait wel over, dacht ik. Totdat ik op een dag met mijn vriendinnen door het centrum van Utrecht liep en werd aangesproken door een jongen. Hij riep keihard ‘Manon’ en rende naar mij toe. Ik had geen idee wie deze jongen was, maar hij vertelde vol zekerheid over de gesprekken die hij met mij zou hebben gehad. Echter was dit natuurlijk niet met mij, maar dat geloofde hij niet. “We praten al zó lang en je zegt dat je nooit kunt afspreken. Nu zie ik je gewoon in de stad”, zei die jongen tegen mij.

Hierna volgde een discussie, wat ik natuurlijk wel begrijp. Hij had immers foto’s van mij gezien en hij wist zeker dat ik dat was. Ik kon niet langer die discussie houden en moest mezelf bewijzen. Met een hele snelle hartslag liet ik hem mijn identiteitskaart zien, zodat hij mij zou geloven en zou horen dat ik niet de girl ben met wie hij al die tijd aan het praten was. Ik was zo erg geschrokken van de situatie, en de jongen ook. Hij probeerde mij zelfs advies te geven en zei dat ik echt naar de politie hiermee moest, want mijn privacy was afgenomen.

Helaas was dit niet de enige keer dat ik ben aangesproken met een andere naam. Twee weken erna zat ik gezellig met mijn vriendinnen op een terras, toen er weer iemand naar mij toe kwam. “Hé, daar ben je eindelijk”, zei de voor mij vreemde jongen. “Kom ik je toch nog een keer tegen!” Ik keek om mij heen, omdat ik niet wilde geloven dat hij het tegen mij had. Toch bleef hij mij vragend aanstaren. Toen ik hem vroeg wie hij dacht dat ik was, antwoordde hij met: “Kelsey.” Er was dus weer een ander account gemaakt die mijn foto’s gebruikte.

Ook met deze jongen ontstond er een discussie, maar helaas was hij heel opdringerig en geïrriteerd. Dit maakte mij nog angstiger en snel liet ik ook hem mijn identiteitskaart zien, zodat hij me zou geloven. Direct paste hij zijn houding aan en leek het alsof hij medelijden met mij had. Ondanks dat hij zijn excuses had aangeboden, was ik nog steeds in shock en eindigde een leuke dag met mijn vriendinnen, in ellende. Deze situaties maakte mij zo bang dat ik huilend en buiten adem naar mijn moeder ben gerend.’

Politiebureau

‘Mijn moeder vond dit natuurlijk ook niet kunnen en nam mij meteen mee naar het politiebureau. Hier vertelden ze mij dat dit vaker gebeurde, dat er niks aan de hand was en dat het wel overging. Ze zeiden dat het vast een boze ex was of een jaloerse vriendin, waarop ik boos en verdrietig reageerde dat mijn privacy was afgepakt. Ik moest ten slotte mijn identiteitskaart aan die wildvreemden jongens laten zien, omdat zij mij anders niet geloofden. De oplossing van de politie was toen dat ik mijn account op privé moest zetten en alleen vrienden die dichtbij mij staan moest behouden. Ik deed braaf wat er van mij gevraagd werd, maar het hielp niet. Er kwamen zelfs steeds meer accounts bij en deze postten de foto’s die ik ook postte. Het moest dus een bekende van mij zijn, hoe kwamen ze anders aan die foto’s?’

IP-adres

‘Ik ben toen weer naar het politiebureau gegaan en dit keer namen zij mij wel serieus. Eén van die nepaccounts had namelijk een link in haar bio staan die leidde naar een site met allemaal pornofoto’s van vrouwen, waar mensen dan naar konden kijken. Hier stonden ook foto’s van mij tussen. Ik was toen wel blij dat het geen erge foto’s waren en dat het niet mijn eigen naam was, anders had ik er nu nog steeds last van gehad. Ik vroeg toen aan de politieagent die mij hielp of ze niet het IP-adres van die site konden opsporen.

Mijn moeder vond dat toen geen goed idee, omdat ik het diegene dan betaald zou zetten. Daarnaast zou dit ook te veel tijd en moeite kosten. Gelukkig kon de politie wel de site verwijderen en dit deden ze ook. Dezelfde middag werd ik gebeld en zeiden ze dat de site niet meer bestond en dat ze de eigenaar hadden geblokkeerd. Hij of zij had door dat ik er werk van had gemaakt, want één maand later waren ook alle Instagram-accounts verwijderd.’

Niet meer mezelf

‘Ondanks dit goede nieuws, was ik nog steeds superbang. Ik moest nog steeds elke dag alleen met de bus naar school, die in een andere stad was. Ook at ik niet meer, ik sliep niet meer en begon zelfs te twijfelen over of ik het vanaf het begin al anders had moeten aanpakken. Ik had weken niks meer geplaatst op social media en liet niks van me horen. Het voelde echt als een soort depressie. De gebeurtenis zette mijn gedachtes op stelten en iedere keer dat ik over straat liep en mensen naar me keken, vroeg ik mij af of zij mij ook kenden door die nepaccounts.

Ook liep ik steeds met de gedachte: wat nou als een van mijn goede vriendinnen dit heeft gedaan? Hoe zou ik dan ooit nog iemand kunnen vertrouwen? Maar ik had naar mijn idee geen vijanden en ik kon sowieso niet bedenken waarom iemand dit zou doen. Ik deed daarom heel arrogant tegen de mensen die ik niet kende en zelfs tegen mijn vriendinnen reageerde ik soms kortaf. Ik wilde het liefst geen nieuwe mensen in mijn leven laten, omdat ik uitging van het ergste. Als ik in de club kwam en iemand mij een drankje aanbood, zei ik dat ik wel mijn eigen drankje kon betalen.’

Missverkiezing

‘Een paar jaar later werd ik in Amsterdam ontdekt door een modellenbureau. Ik ben maar 1.58 meter, maar toch vonden ze dat ik modellenopdrachten kon doen. Dit was natuurlijk een enorme boost voor mijn zelfvertrouwen en na een tijdje deed ik zelfs mee aan een missverkiezing. Hoe gaaf is dat?

Toch was het even slikken wat betreft hun social media-regels. Zo mag je in dit wereldje geen gesloten account hebben en moet je continu iets van je laten horen. Met moeite deed ik dit wel, omdat ik graag die missverkiezing wilde winnen, maar er ging geen dag voorbij zonder stress of onzekerheid. Onder de modellen, en eigenlijk sowieso, is het heel belangrijk om sociaal en aardig over te komen. Dit was door de situatie uit het verleden ook moeilijker voor mij. Gelukkig gaat het nu wel veel beter en haal ik veel plezier uit het modellenwerk. Dat mijn account niet meer gesloten is, vind ik nu ook geen probleem meer.’

Privacy

‘Tegenwoordig is social media zo’n belangrijk iets geworden. Iedereen wil leuk en mooi overkomen en laat nooit zien als het even tegenzit. Trap er niet in en houd zoveel mogelijk foto’s privé, want wat ik heb meegemaakt is echt niet fijn. Gelukkig heb ik er wel van kunnen leren, maar ik was maandenlang heel bang en zelfs een beetje depressief. Ik gaf mijzelf de schuld van iets wat ik nooit had kunnen zien aankomen. Tot op de dag van vandaag weet ik nog steeds niet wie dit mij heeft aangedaan, maar misschien is dat maar goed ook. Ik weet namelijk niet of ik het dan wel kan accepteren.’

*de gebruikte namen zijn om privacyredenen aangepast

Wil je meer real life verhalen lezen? Koop dan nu de GIRLZ online of in de winkel.

Lees ook:

Beeld: Unsplash / Tekst: Elenisia Papaioannou – GIRLZ 1 2020

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde artikelen