Op 10-jarige leeftijd ben ik mijn moeder verloren aan kanker. Ik mis haar heel erg en denk iedere dag aan haar. Ze had het al vijf jaar en had zoveel pijn dat ze is ingeslapen. Mijn moeder vroeg voordat ze overleed aan haar beste vriendin of ze goed op ons wilde letten en ook voor ons eten wilde zorgen (mijn vader heeft een drukke baan, dus die kan dat moeilijk doen).

Doordat de beste vriendin van mijn moeder er iedere dag was, is ze verliefd geworden op mijn vader en mijn vader ook op haar. Ik vind dit heel erg en voel me schuldig tegenover mijn moeder. Hierdoor ben ik mijn moeders beste vriendin gaan haten en het liefst wil ik haar weg hebben! Ze bemoeit zich overal mee. Bijvoorbeeld: 'Als je dit niet opeet, krijg je niks meer.' Of: 'En nu naar bed.' Ik kan er niet over praten en schrijven doe ik al. Ik heb hulp nodig, maar bij niemand kan ik terecht. Aan sommige mensen vertel ik mijn verhaal, maar door praten verandert de situatie niet. Hierdoor ben ik mijn moeder nog erger gaan missen en voel ik me rot. Alsjeblieft help me, want de emmer loopt zo vol…

Jouw gevoelens zijn zo begrijpelijk. Je bent je moeder kwijt en ineens is er een andere vrouw in huis die haar rol overneemt. Natuurlijk heb je daar moeite mee. Maar probeer het ook eens van de andere kant te kijken: ze was de beste vriendin van je moeder. Je moeder wilde dat zij voor haar kinderen zou zorgen. Misschien hoopte ze wel dat dit zou gebeuren. Omdat zij de enige vrouw is aan wie ze haar kinderen durfde toe te vertrouwen. Probeer eens naar haar te kijken op de manier zoals je moeder dat gewild zou hebben: als de vrouw die net zoveel van jouw moeder heeft gehouden als jij, als de vrouw die tijd heeft vrijgemaakt om voor jullie te zorgen en dat ook in de toekomst wil blijven doen. Misschien dat het dan minder moeilijk wordt om je schuldig te voelen tegenover je moeder. Het is niet zo dat je haar vergeet als je iemand anders toelaat in je leven. Zij is en blijft je moeder, en niemand kan ooit haar plaats innemen. Ook de vriendin van je moeder en vader niet. Maar het helpt als je weet dat je moeder er geen bezwaren tegen zou hebben dat het leven op deze manier verder gaat. Als je eens wilt praten met anderen die iets soortgelijks meemaken, kijk dan eens op achterderegenboog.nl. Dat is een website die kinderen en jongeren wil helpen bij het verwerken van het overlijden van een dierbare. Daar kun je op het forum praten met andere jongeren en horen hoe zij met hun gevoelens omgaan. Dat helpt. Vraag anders eens aan je huisarts of hij je wil doorverwijzen naar een rouwtherapeut. Die kan je ook helpen met het verwerken van het verlies van je moeder en het oppakken van de draad van je eigen leven. Rouwen hoef je niet altijd in je eentje te doen.

Lees ook: GIRLZ Talk – Online stalker