Al een hele tijd ben ik verliefd op mijn gymleraar. Hij is echt geweldig. In de zomervakantie heb ik mijn best gedaan om hem te vergeten, maar ik ging juist steeds meer aan hem denken. Toen ik in de nieuwe klas mijn rooster kreeg, keek ik meteen of ik hem weer had. Helaas niet.

Ik heb thuis vreselijk gehuild. Nu zie ik hem nog maar af en toe als ik hem op de gang op school tegenkom en toch voel ik elke keer weer vlinders in mijn buik. Ik merk trouwens dat ik meer voel voor volwassen mannen dan voor jongens van mijn eigen leeftijd. Is dat vreemd? Wat moet ik er mee? Ik weet ook wel dat verliefd zijn op een leraar geen zin heeft, maar het lukt gewoon niet om hem te vergeten. Wanhopig (13)

Het begint er eigenlijk al mee dat meisjes van 13 jaar meestal verder zijn in hun ontwikkeling dan jongens van dezelfde leeftijd. Lichamelijk én geestelijk. Je ziet dat bijvoorbeeld aan het lengteverschil. Jongens blijven langer klein dan meisjes. Zij gaan pas veel later groeien en puberen. Aan jouw brief is duidelijk te zien dat jij voor je leeftijd al behoorlijk ver bent. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom jij meer naar oudere jongens trekt. En nu de verliefdheid voor je gymleraar. Heel vervelend, maar zoiets kan je overkomen, of je wilt of niet. Gelukkig weet je zelf ook heel goed dat het geen zin heeft om verliefd te worden om een leraar. Hoe kun je hem gaan vergeten? Zoek afleiding. Probeer je gedachten te verzetten. Ga met vriendinnen op stap. Amuseer je. Klamp je niet vast aan een onmogelijke liefde. Dat is alleen maar tijdverspilling.