Ik ben een meisje van 17 jaar en heb ‘mijn echte’ ik nog niet gevonden. Ik vind het vreselijk, omdat ik elke dag weer anders ben dan ik werkelijk wil zijn.

Ik wil graag het meisje zijn dat zorgzaam is en voor iedereen klaarstaat, vooral voor mijn moeder, want zij heeft al erg veel in haar leven meegemaakt. Omdat ik niet echt weet wie ik ben en hoe ik me moet gedragen, ben ik soms erg brutaal en kattig. Elke ochtend weer heb ik een schuldgevoel omdat ik niet zo ben zoals ik wil zijn. Het begon in klas 3 toen ik door mijn dwanggedachten en -handelingen naar de psycholoog moest. Door deze psychologe ben ik eigenlijk helemaal niet meer mezelf gebleven, want mijn hele ik is zo veranderd. Hoe kan ik nu wel mezelf worden zonder elke ochtend weer met een schuldgevoel wakker te worden? Want zo wil ik niet verder.
Anna

Wat jij om te beginnen moet doen is ophouden met onmogelijke eisen aan jezelf te stellen. Natuurlijk wil je elke dag vrolijk, lief, zorgzaam, aardig, attent, mooi, sportief, actief en ga zo maar door zijn. Wie wil dat niet? Maar dat kan niet altijd, dat lukt niemand! Iedereen heeft dagen waarop je lui, chagrijnig, moe, mopperig, kattig, brutaal, onzeker, in de war of onbegrijpelijk verdrietig bent. En dat maakt je tot wie jij bent. Zo ziet jouw echte ik eruit. De ene dag blij, vrolijk en aardig, de volgende dag kattig, brutaal en onaardig. Accepteer dat van jezelf, dan ben je al een hele stap verder in het vinden van wie jij werkelijk bent. Je hebt al eens last gehad van dwanggedachten en -handelingen. Daardoor kan het zijn dat het voor jou moeilijker is om jezelf te accepteren zoals je bent. Als je het gevoel hebt dat je er zelf niet uitkomt, zoek dan opnieuw hulp. Bij een andere psycholoog desnoods. Je huisarts kan je doorverwijzen.