Van buitenaf lijkt ons gezin het perfecte, knusse en betrouwbaar gezin. Ik heb een kleiner broertje van 10 en een zusje van 13. Zelf ben ik 16. We zijn zó gelukkig samen, ons pap en mam zijn gelukkig getrouwd.

We vertellen elkaar alles, het gaat bij ons supergoed en we hebben (bijna) nooit ruzie. Nou, word maar wakker, niet dus! Mijn moeder is een alcoholist! En niet te zuinig ook! Al onze familie en vrienden zien mijn moeder als de perfecte vrouw, iedereen houdt van haar. Helaas zien zij niet de binnenkant, die wij wel thuis zien als we alleen met ons gezin zijn. Ik hou zielsveel van mijn moeder en ik zou ook echt niet zonder haar kunnen, maar sinds een jaar gaat het helemaal mis. Er hoeft maar iets kleins te gebeuren en ze flipt helemaal! Ze drinkt nu ongeveer anderhalve fles tot twee flessen wijn per dag! Ze vergeet heel veel en als er iets gebeurt, nou dan kruipt onze hond zelfs weg in de hoekjes, omdat zij zelfs bang is voor mijn moeder dan. Ik heb haar al vaak verteld dat ze moet stoppen met drinken, dat ze zichzelf en ons gezin kapot maakt, maar het heeft allemaal geen zin, ze blijft drinken. Alcohol heeft haar hersenen kapot gemaakt. Soms loop ik bijna weg of wou dat ik er niet meer was. Een maand geleden heb ik een brief voor mijn moeder op de trap gelegd. Daarin stond dat ze echt te ver ging, (toen was het ook al de druppel, maar die is zo vaak geweest, ontelbaar nu) en dat ze echt moest stoppen met drinken, dat het zo niet meer kan. Ze heeft toen vier dagen niet tegen me gepraat en geen rekening met mij gehouden thuis. Dit maakt ook dat ik het moeilijk vind om tegen haar in te gaan of om er iets van te zeggen, omdat ze me dan volledig negeert! Ik heb een keer bijna de kast met onze drank erin willen dichtdoen. Maar daar heb ik het lef niet voor, ik ben bang dat ze helemaal flipt! ze is verslaafd, kan niet meer zonder, en verandert in een duivel als er toevallig geen rode wijn in huis is. Als papa en ik alleen zijn, of samen in de auto zitten hebben we het er vaak over. Dan zie ik de wanhoop van mijn vader in zijn ogen. Ik denk dat hij zich dan afvraagt hoe hij het moet aanpakken. Ik ben zo bang dat mijn ouders ooit gaan scheiden, en dat dit niet lang meer zal gaan duren. Dit houdt mijn vader ook niet vol, het kost zoveel energie en emotionele krachten, hij gaat eraan kapot. Hij heeft zelfs een keer gezegd: (mijn naam), als we ooit zouden gaan scheiden, kies dan voor mama… Dan zeg ik: nee, en begin ik weer te huilen. Ik heb dit verteld aan drie goede vriendinnen van mij, de rest van de wereld weet hier niks van af. Als ik het mijn vriendinnen vertel, kunnen ze hun oren niet geloven, terwijl ik dan alleen nog de minst erge dingen vertel. Ik ben blij dat ik dit mailtje heb gestuurd, want het moest er echt uit. Ik hoop dat jullie dit ook niet te licht opnemen. Ik heb heel veel gehuild, tijdens het schrijven van deze mail. Het zou zó veel voor mij betekenen als jullie mij hiermee helpen! Wat moet ik doen? ANONIEM

Het was een heel lange brief die je had geschreven, maar uit deze samenvatting blijkt nog steeds heel goed hoeveel verdriet je hebt. Helaas bestaat er geen pasklare oplossing voor jouw probleem. Weet echter wel dat je niet het enige kind bent dat een ouder met een alcoholprobleem heeft. Er bestaat zelfs een website voor kinderen van ouders met een drankprobleem: www.drankjewel.nl. Daar vind je niet alleen verhalen van lotgenoten, je kunt er ook chatten met kinderen die hetzelfde meemaken, die jou dus begrijpen en weten hoe jij je voelt. Bovendien vind je er veel tips en links naar instanties die je écht verder kunnen helpen. Het schrijven van deze brief heeft voor wat opluchting gezorgd, maar het lost jouw probleem helaas niet op. Denk nu eerst aan jezelf! Realiseer je dat jij het alcoholprobleem van je moeder niet kunt oplossen, maar dat je er wel voor kunt zorgen dat jij er niet zelf aan onderdoor gaat.

Lees ook: Mijn vader is alcoholist