Het klinkt misschien raar, maar ik denk dat ik het leven niet meer waard ben. Ik denk dat niemand meer van mij houdt, zelfs mijn ouders niet. De laatste tijd sluiten mijn vrienden mij ook buiten. Willen jullie mij advies geven? Anoniempje

Niemand is écht helemaal alleen op de wereld, er zijn altijd mensen die van je houden. Natuurlijk houden je ouders van je en dat geldt ook voor vrienden en vriendinnen. Soms is die liefde zo vanzelfsprekend dat we vergeten het te laten weten. Op momenten dat je dan toch al niet zo lekker in je vel zit, lijkt het alsof er niemand is om je te helpen. In plaats van om hulp te vragen, sluit je je nog verder af van de mensen om je heen waardoor je je nóg eenzamer voelt. De mensen om je heen denken dan weer dat je liever met rust wilt worden gelaten en zo wordt de situatie alleen maar steeds erger. En dat is precies wat er níet moet gebeuren. Als je niet lekker in je vel zit, práát daar dan over met de mensen om je heen. Ze zullen maar al te graag bereid zijn om je te helpen. Sluit jezelf in elk geval niet af voor je omgeving, want dan weten mensen niet hoe jij je voelt en zullen ze sneller geneigd zijn je ‘met rust te laten’. Ga dus naar je ouders, je vrienden, een familielid of iemand op school die je vertrouwt en vertel hem of haar hoe je je voelt. Je zult zien dat er wel degelijk mensen zijn die om je geven. Praten dus. Doen!