Ik zit met een groot probleem: mijn ouders. Met mijn moeder heb ik nooit een goede band gehad, tussen mijn vader en mij ging het wel oké.

Toen ik dertien werd en in de puberteit kwam, werd het thuis steeds moeilijker voor me. Ik had veel ruzie met mijn moeder en als ik thuis kwam van school ging ik gelijk naar mijn slaapkamer, ’s Ochtends bleef ik altijd net zo lang op m’n kamer totdat het tijd was om naar school te gaan. Hierdoor at ik nooit met mijn ouders. Ik ben nu zestien en tussen mijn moeder en mij loopt het nog steeds stroef. Ik heb een jaar een vriendje en sinds ik met hem verkering heb, is de band met mijn vader ook veel slechter geworden. Inmiddels hebben mijn ouders ook veel meer ruzie met elkaar. Ik heb het gevoel dat dit allemaal aan mij ligt, omdat die ruzies altijd beginnen als ik ergens over zeur. Met ze praten werkt niet, want daar komt altijd opnieuw ruzie van. Er gaat geen dag voorbij dat mijn moeder me niet naar mijn kamer stuurt. Ik vind dit echt heel jammer, ik huil er vaak om. Mijn ouders vinden me egoïstisch, maar dat klopt niet. Ik denk wél aan hen, ik wil alleen zelf ook een beetje vrijheid. Ik ben zestien, heb een vriend, heb veel vriendinnen op school en wil gewoon als een volwassene behandeld worden. Anoniem

De puberteit is een rotperiode. Niet alleen voor pubers, maar ook voor ouders en andere gezinsleden. Als puber vind jij dat je oud genoeg bent om meer vrijheid te krijgen, terwijl je ouders moeite hebben om dat kleine meisje dat nog in hun hart zit, los te laten. De oplossing moet van twee kanten komen. Je ouders zullen moeten inzien dat hun kleine meisje volwassen begint te worden en meer verantwoordelijkheden aankan. Jij op jouw beurt, zult moeten bewijzen dat je dat ook écht kunt. Jezelf opsluiten op je kamer heeft in elk geval geen nut: daarmee maak je de situatie alleen maar erger. Laat je ouders merken dat je echt wel van ze houdt. Zet een vrolijk gezicht op en doe mee aan het gezinsleven. Kom om te beginnen naar beneden om te eten. En als je het aandurft: help je moeder met kleine, onbenullige klusjes zoals de tafel dekken of de afwas. Je zult zien dat zoiets heel snel resultaat heeft. Want als jij je best doet, zullen je ouders ook meer hun best doen en dan wordt de sfeer in huis vanzelf beter.