Iedereen zegt wel altijd dat praten helpt, maar bij mij dus niet. Ja, alleen als het mijn ouders uitkomt en ze zelf over het onderwerp willen praten. Maar als ze ergens niet over willen praten, gebeurt het ook echt niet.

Het is gewoon beter als je er een eind aan maakt, dan ben je tenminste van het gezeur af. Ik heb zoveel problemen met mijn ouders dat ik het liefst van de aardbodem verdwijn. Ze beginnen gewoon om de kleinste dingen te zeuren. Dan mag ik bijvoorbeeld iets niet aan omdat ze vinden dat het niet staat of omdat ze het gewoon niet willen. Ik mag met bepaalde vrienden en vriendinnen niet omgaan omdat zij die niet moeten, maar ze kennen die vrienden en vriendinnen niet eens. Ik mag 's avonds niet naar buiten en ik moet als de lantaarns aan gaan al binnen zijn. Wat is dat voor gezeur, man, ik ben geen klein kind meer. Mijn vriendinnen die weten hoe het thuis gaat zeggen tegen mij dat ik met iemand moet praten. Maar volgens mij heeft dat toch geen nut, dus waarom zou ik het doen? Ze kunnen er toch niks aan doen…Ram (15)

Zo, dat ben je kwijt! Soms lucht het op om eens lekker te kunnen zeggen wat je op je hart hebt. Even lekker klagen over alles wat je dwars zit. Dat hoort ook bij ‘praten’. Niet elk gesprek zorgt meteen voor een pasklare oplossing, maar soms helpt het al om je verhaal bij iemand kwijt te kunnen, om even alle woede eruit te gooien. Dus ja, je vriendinnen hebben gelijk als ze zeggen dat je met iemand moet gaan praten. Het lost misschien niet onmiddellijk iets op, maar het kan je wel helpen om lekkerder in je vel te zitten. En misschien dat er dan thuis ook wat minder gezeur is. Zoek dus iemand bij wie je je verhaal kwijt kunt en die misschien ook nog een helpende hand kan bieden. Iemand van school bijvoorbeeld, een familielid of anders de Kindertelefoon (0800-0432). Daar zitten mensen die kunnen luisteren én helpen. Of het heeft geholpen, dat weet je na afloop pas. Maar als je niets doet verandert er zeker niets.