Ilse (19) denkt een lieve vriend te hebben. Maar na een tijdje begint hij haar te mishandelen. Op het begin sloeg hij haar, maar op een gegeven moment heeft hij haar ook aangevallen met een mes…

Jeugd

‘Toen ik jong was, heb ik vervelende dingen meegemaakt met jongens. Die maakten misbruik van het feit dat ik heel kwetsbaar was en ik heb een periode gehad dat ik voor hen moest werken in de prostitutie. Gelukkig ben ik daaruit gekomen met hulp en kon ik weer gaan beginnen met het opbouwen van een nieuw leven. Ik was vastbesloten om nooit meer slachtoffer te worden van een loverboy en ik wilde heel graag een fijne relatie met iemand die goed voor me zou zijn.

Toen ik Roy leerde kennen, leek alles heel erg leuk. Hij was lief voor me en gaf me een goed gevoel. Hij was heel anders dan andere jongens. Al snel was het heel vertrouwd en kregen we een relatie. Ik dacht eindelijk iemand te hebben leren kennen, die er echt voor me zou zijn. Ik trok ook al snel bij hem in, maar toen merkte ik dat hij superjaloers was. Hij had in het verleden een ex gehad die bij hem was vreemdgegaan. Bij alles dat ik deed, dacht hij dat ik ook iets had gedaan.

Hij kon ineens boos worden als hij dacht dat ik me op een manier gedroeg die aandacht trok van jongens. Zo wilde hij op een gegeven moment niet meer dat ik make-up droeg omdat hij dat sletterig vond. Maar ik maakte mezelf wijs dat zijn jaloezie een teken was dat hij echt van me hield. Hij wilde mij helemaal voor zichzelf. Daarbij was ik ook echt heel erg verliefd op hem. Maar ik zag wel dat hoe langer we samen waren, hoe meer paranoïde hij werd.’

Smeken

‘Na een poosje kwam ik erachter dat hij ook een hele agressieve kant had. Als hij in zijn hoofd haalde, dat ik iets had gedaan dan kon ik niks doen om hem te overtuigen dat het onzin was. De eerste maanden werd hij alleen maar boos of schold hij me uit als hij in zo een bui was, maar na een tijdje begon hij me ook te slaan. De eerste keer was toen hij in mijn mobiel een oud bericht zag van vriendinnen. Hij was ervan overtuigd dat het een nieuw bericht was en hij trok me het bed op en begon op me in te slaan.

Daarna reageerde hij zijn woede af op de rest van de kamer. Na afloop zaten er overal gaten in de muur en de deur. Ik smeekte hem op mijn knieën om mijn vriendinnen te bellen die in dat bericht te zien waren. Dan kon hij checken dat ik de waarheid vertelde. Maar ik drong niet tot hem door. Toen de bui voorbij was, zei hij sorry en dat het nooit meer zou gebeuren. Ik besefte wel dat de relatie een grens had overschreden, maar ik wilde ook niet weg. Want ondanks alles hield ik wel van zijn lieve kant.’

Perfect plaatje

‘Maar na die eerste keer geslagen worden, werd het alleen maar erger. Om het minste kon hij het weer doen. En om mezelf te verdedigen, ging ik hem terugslaan. Dat was ook niet goed en al snel vochten we elke dag. Ik wist dat het niet goed was, maar ik had het gevoel niet weg te kunnen. Naar buiten toe vormden we het plaatje van de perfecte relatie. Mijn familie vond hem ook geweldig. Zij dachten ook dat er nu eindelijk een jongen in mijn leven was, die goed voor me zorgde. Ik vertelde niemand over wat er achter gesloten deuren gebeurde.

En toen kwam ik er ineens achter dat ik zwanger was. Dat was helemaal ongepland en dus een grote verrassing. Toen ik het Roy vertelde, was hij dolblij. Ik wilde wel geloven dat alles nu anders zou zijn en we een gezinnetje zouden vormen maar heel diep vanbinnen wist ik dat hij niet zou veranderen. Maar daar wilde ik niet naar luisteren.

Een paar weken nadat ik erachter kwam dat ik zwanger was, werd hij zomaar boos op me. Hij schreeuwde en begon met meubels te gooien en de hele kamer overhoop te gooien. Hij kneep mijn keel dicht en wurgde me. Ik heb hem van me afgeslagen en geschopt. Daarna pakte ik een mes en zei ik dat hij uit mijn buurt moest blijven. Hij pakte ook een mes en in de worsteling daarna werd er in mijn hand gestoken. Voor mij was daarmee de maat vol. Ik ben toen weggelopen en belde ik mijn familie. Die zijn me komen halen. Ik had ze niet willen vertellen dat de relatie niet goed ging, dus voor hen was het schrikken dat het zo uit de hand liep. Ik besefte dat ik niet meer alleen voor mezelf moest zorgen, maar ook voor de baby die ik kreeg. Daarom besloot ik toen om nooit meer terug te gaan en voor mezelf te kiezen. Ik kon toch niet hebben dat een kindje zou zien dat papa mama zo behandelt?’

Instelling

‘Toen ik bij mijn ouders woonde, kwam Roy daar na een paar maanden weer langs. Hij vertelde me dat hij psychische problemen had en zich op zou laten nemen om medicatie te krijgen. Ik was heel blij dat hij me dit vertelde want ik hoopte toch ergens dat hij de juiste hulp zou krijgen om weer die jongen te worden uit het begin van onze relatie. Hij is inderdaad wel op gesprek geweest bij een instelling, maar zei daarna toch de hulp niet te willen. Toen wist ik dat het nooit meer zou werken en zette ik definitief een punt achter de relatie.

Helaas kreeg ik hier geen rust mee. Aan de lopende band kreeg ik bedreigende berichten doorgestuurd. Hij noemde me hoer en slet en stuurde me nare filmpjes en beelden waarmee hij dreigde datzelfde mij aan te doen. “Als ik je niet kan krijgen, mag niemand je krijgen,” stuurde hij me wel eens. Ik was elke dag bang dat hij op de stoep zou staan en zijn dreigementen echt uit zou voeren. Ik durfde nergens heen omdat ik bang was hem tegen te komen. Het enige wat ik kon doen was hopen dat hij een keer een opname zou krijgen en dan weer medicatie zou gaan slikken. Maar in de tussentijd was ik zwanger en bang dat mij echt iets aan zou worden gedaan.’

Mooi en verdrietig

‘Toen mijn dochter werd geboren was het mooi en verdrietig tegelijk. Mooi omdat ik meteen zoveel van haar hield, maar verdrietig door de situatie met haar vader. Ik zag ook meteen dat ze qua uiterlijk erg op Roy lijkt en dat maakte het allemaal nog verdrietiger. Het stalken werd ook na haar geboorte niet minder. Daarom besloot ik om aangifte te gaan doen. Dat vond ik heel eng, omdat ik niet wist wat voor reactie dat zou oproepen bij hem. Maar ik moest iets doen om dit te stoppen. Ik moet denken aan mijn dochter en voor haar sterk genoeg zijn om deze stap te zetten. Hulp zal Roy uit zichzelf niet zoeken. De enige oplossing voor hem is een gedwongen opname.

Mijn vertrouwen in jongens is door deze relatie nog minder geworden dan het al was. Na alles wat ik heb meegemaakt, durf ik het voorlopig niet meer aan. Ik blijf dus maar even vrijgezel en richt me erop om een goede moeder te zijn voor mijn dochter en de rechtszaak die gaat komen tegen Roy. Momenteel is er een contactverbod dus ik ben blij dat Roy nu even geen contact met me op mag nemen. Contact met mijn dochter laat ik sowieso niet toe omdat ik na alles wat ik met hem heb meegemaakt, niet weet of hij ooit te vertrouwen is. Maar als mijn dochter oud genoeg is, zal ik haar alles vertellen. Dan kan ze zelf beslissen wat ze met die info doet en of zij contact zou willen opnemen.’

Veranderen

‘Als ik terugdenk, had ik de eerste keer dat er fysiek geweld plaats vond weg moeten gaan. Je denkt dat iemand gaat veranderen, maar dat gebeurt nooit. Als iemand je eenmaal een keer slaat, gaat het vaker gebeuren. Hoe moeilijk de situatie nu ook is, ben ik blij dat ik er nu in ieder geval uit ben. Ik richt me nu vooral op mijn dochter en haar toekomst. Wat er is gebeurd, kan ik niet veranderen maar wel hoe ik mijn leven verder ga leven en hoe ik een goed voorbeeld ga vormen voor haar. Dat is nu het belangrijkste.’

*de gebruikte namen zijn om privacyredenen aangepast

Wil je meer real life verhalen lezen? Koop dan nu de GIRLZ online of in de winkel.

Lees ook:

Tekst: Michelle Iwema, GIRLZ Zomerboek 2018

Beeld: Getty Images / Ravikiran Rajagopal / EyeEm