Via de chat heb ik een hele lieve jongen leren kennen. Op een gegeven moment heb ik hem mijn e-mail adres gegeven. We spreken elkaar echt supervaak op msn.

Hij woont in Harderwijk in Gelderland en ik in Hengelo, Overijssel. Hij vroeg of ik een mobiel had. Die heb ik niet, want dat vond ik niet nodig, maar sinds ik hem heb leren kennen denk ik erover er één te kopen. Ik kan via mijn vriendin een mobiel kopen voor maar 22 euro. Het enige probleem is: ik mag geen mobiel kopen van mijn ouders! Maar het is toch mijn geld en niet dat van hen? Hoewel ik een mobiel niet echt nodig heb, vind ik het wel handig. Daarbij kan ik er nu natuurlijk voor weinig geld één kopen. Ik wil graag mijn band versterken met deze jongen. Zijn vrienden spreek ik ook vaak op msn, dus ik weet heel zeker dat het niet zo’n man is van 30! Ik ben zelf 13 en hij is 14. Mijn ouders weten niet dat ik hem heb leren kennen via de chatbox. Je ouders hoeven immers niet alles van je te weten. Ik zou hem wel eens willen ontmoeten. Als ik dat zou doen, zou ik dat niet tegen mijn ouders zeggen. Ze zeuren telkens: wanneer komt je vriend thuis? Daar word ik zo pissig om. Hoe moet ik nu stiekem naar hem toe gaan? Ik weet het echt niet meer. Hopelijk kunt u me helpen… Een hopeloos meisje

Je ouders hoeven inderdaad niet alles van je te weten, maar er zijn dingen die je ze beter wél kunt vertellen. Bijvoorbeeld dat je een leuke jongen hebt ontmoet. Blijkbaar zien jouw ouders ook wel dat je de leeftijd krijgt waarop dat een keer kan gebeuren. Ze plagen je er immers nu al mee. Dan kun je ze ook gewoon vertellen dat je om die reden graag een mobieltje wilt hebben en dat je dat zelf wilt betalen. Houd er wel rekening mee dat je met 22 euro nog niet klaar bent. Je zult er ook nog een abonnement of een prepaidkaart bij moeten hebben en dat kost elke maand geld. Waar ben je eigenlijk bang voor? Dat je ouders je zullen verbieden om met die jongen te msn-en? Dat je geen mobiel mag? Een beetje begrijpelijk is dat wel. Ook al weet je zeker dat die jongen geen man van 30 is, dat wil nog niet zeggen dat hij te vertrouwen is. Het is logisch dat je ouders je tegen nare ervaringen willen beschermen. Als je dingen stiekem gaat doen, kun je jezelf behoorlijk in de nesten werken. Wees gewoon eerlijk. Als je ouders merken dat jij te vertrouwen bent, zullen ze je dat vertrouwen ook geven. Merken ze daarentegen dat je liegt, dan zullen ze je nog meer in de gaten gaan houden en meer dingen gaan verbieden. De keuze is aan jou, maar als je tóch besluit om dingen stiekem te gaan doen (bijvoorbeeld een ontmoeting met die jongen) zorg er dan áltijd voor dat er iemand in de buurt is die je kan helpen in geval van nood en dat er iemand is die weet waar je bent. Een jongen kan nog zo leuk lijken, in werkelijkheid kan hij heel anders zijn!