Ik heb een behoorlijk vervelend probleem. Sinds kleins af aan tel ik van alles. Nu is dit als je klein bent niet erg, omdat er meer kinderen zijn die dingen tellen, (zoals stoeptegels, lantaarnpalen, etc.) en meestal gaat het vanzelf over als je ouder wordt.

Maar dit was bij mij niet het geval. Ik tel echt van alles, het begon onschuldig met de traptreden steeds over en over te tellen, en lantarenpalen in de auto, maar nu wordt het steeds erger. Als ik thuis ben tel ik altijd de posters in mijn kamer, ik weet hoeveel er hangen, en raak hartstikke in paniek als het 'goede' antwoord er niet uitkomt. Ik tel ook traptreden, ramen, verschillende kleuren, kastjes, etc. Op school is het zelfs nog erger; dan tel ik alle dingen die aan de muur hangen, alle letters en woorden op het bord, alle tafels en stoelen, mensen met een bepaalde kleur aan, etc. En zelfs dat is nog niet alles. Voor mijn gevoel zijn de cijfers '6' en '3' goed, en ik wil ook altijd dat dat antwoord eruit komt. Dus cijfers zoals 15, 24, 33, 51 etc. zijn ook goed, want als je die bij elkaar optelt komt er ook '6' uit. Als ik dus 's avonds aan het lezen ben, (ik lees heel veel,) en ik stop bij een hoofdstuk, dan tel ik alles bij elkaar op. Bijv. Hoofdstuk 3, Blz. 123/124. Dan tel ik 1+1+2+2+3+4= 13, 3+1=4, 4+3=7. Als er dan geen 6 of 3 uitkomt, moet ik doorlezen van mijzelf. Hetzelfde is met tijd. Als ik wil gaan slapen kijk ik hoe laat het is, en dan wacht ik net zolang tot er '6' uitkomt als ik alles bij elkaar optel. Op school wil ik ook altijd dingen hebben met het nummer 3 of 6, anders voel ik mij er niet goed bij. Ik kon er eerst nog wel mee leven, maar het wordt met de dag erger. Ik moet altijd van mijzelf dingen tellen, anders ben ik bang dat het niet goed gaat en krijg ik een paniekerig gevoel. En dit is echt nog niet alles, je kunt het zo gek niet verzinnen of ik tel het wel. Ik heb op het internet gezocht hiernaar, en daar kwam uit dat dit 'Aritmomanie' heet, beter bekend als teldwang. Allemaal leuk en aardig, maar ik wil er gewoon vanaf! Ik ben het zat om telkens alles maar te tellen, ik heb al vaak geprobeerd het niet meer te doen; maar dan was ik alweer iets aan het tellen zonder dat ik het doorhad. Ik hoop echt dat jullie mij kunnen helpen, want ik word er echt ontzettend gestoord van. Anoniem

Je hebt zelf al uitgevonden wat je hebt: aritmomanie ofwel teldwang. En inderdaad, bij jou is die kinderlijke aandoening behoorlijk uit de hand gelopen. Het is zo erg dat het je leven beheerst en je eigenlijk niet meer normaal kunt functioneren. Als dat het geval is, dan wordt het een obsessief-compulsieve stoornis genoemd. Waar zo’n psychische aandoening precies vandaan komt, is moeilijk te zeggen, maar er bestaan wel degelijk therapieën die je kunnen helpen om er vanaf te komen. Zeker als je, zoals jij, weet dat het niet normaal is wat je doet. Wees niet bang om met je verhaal naar je huisarts te gaan. Die kan je doorverwijzen naar een gedragstherapeut die je kan helpen om van deze stoornis af te komen. Heus, er is wat aan te doen!