Ik ben een meisje van 15 en heb al een paar jaar vreselijke woedeaanvallen. Ik gooi dan alles wat ik zie op de grond en kan mijn ouders dan wel in elkaar trappen.

Ik begin ook heel erg te huilen, omdat ik het gevoel heb dat niemand mij snapt. Ik ben ook een lange tijd door mijn broer in elkaar geslagen omdat hij ook steeds woedeaanvallen kreeg en alles op mij afreageerde. Ik weet niet of dit normaal is voor een puber, maar ik zit hier enorm mee in de knoop en wil gewoon steun van mensen dat ze me snappen. Mijn vriend vroeg al aan mij of ik gestoord ben. Ik voel me hier vreselijk door. Kunnen jullie me helpen? Ik heb al een paar keer geprobeerd zelfmoord te plegen omdat ik het niet meer trek. Er zijn veel meer dingen in mijn leven gebeurd.
Anoniem

Het is normaal dat pubers opstandiger zijn en vaker ruzie maken dan kinderen of volwassenen, maar zulke woedeaanvallen als jij beschrijft komen toch veel minder vaak voor. Dan is er toch vaak iets meer aan de hand. Je hebt vooral veel behoefte aan begrip en steun, maar juist doordat je die woedeaanvallen hebt, krijg je die niet. Je ouders zijn waarschijnlijk vooral boos en radeloos en kunnen weinig begrip opbrengen voor een kind dat voortdurend met spullen gaat smijten. En zo wordt het steeds erger. Jij bent boos, je ouders begrijpen je niet en dus word jij weer boos… Je hebt er zelf nog het meeste last van en dat is ook meteen het ergste. Er zijn veel meer dingen in jouw leven gebeurd, zeg je in je laatste regel. En dat is misschien ook wel de oorzaak van jouw woedeaanvallen. Misschien is het daarom toch verstandig om professionele hulp te zoeken. Ga eens naar je huisarts en vertel over je probleem. Hij of zij kan je eventueel doorverwijzen naar een psycholoog die je kan helpen met het omgaan met die woedeaanvallen en ook samen met jou op zoek kan gaan naar de oorzaak.