Ik zit met een probleem. Ik heb erg vaak ruzie met mijn ouders. Zo vaak zelfs dat ik dood wil. Toen mijn ouders en broers laatst niet thuis waren, wilde ik zelfmoord plegen.

Maar toen dacht ik aan mijn vriendinnen, aan mijn opa en mijn oma. Zij staan altijd voor me klaar. Toen besloot ik om toch verder te leven. Bij elk ding dat ik zeg heb ik al ruzie, mijn ouders haten mij (denk ik). Ik durf niemand te vertellen over mijn zelfmoordneiging. Maar in mijn ouders ogen doe ik alles fout. Ik kan er niet meer tegen. Help me.

Problemen zijn er om op te lossen en zelfmoord is nooit een oplossing. Je denkt dat je ouders je haten omdat jullie heel vaak ruzie hebben. Maar, zoals je oma waarschijnlijk zal zeggen, waar twee vechten, zijn er ook twee schuldigen. Je hebt een opa en oma die van je houden en tegen wie je dus ook kunt vertellen dat jij je ongelukkig voelt. Zij kunnen je vast wel helpen. Bijvoorbeeld door met je ouders te gaan praten en te vragen of ze jou echt haten. En door jou advies te geven wat jij kunt doen om de situatie te verbeteren. Wat je ook kunt doen is zelf met je ouders praten over hoe jij je voelt en wat er volgens jou aan de hand is. Echt, heel vaak helpt dat. Als niemand weet dat jij zo ongelukkig bent dat je niet meer wilt leven, hoe moeten mensen je dan helpen? Voor elk probleem kan een oplossing worden gevonden, maar dan moet je er wel over praten.