Ik ben een meisje van bijna veertien en ik zit met een probleem. Ik denk constant na over de toekomst. Bijvoorbeeld over dat ik waarschijnlijk ga studeren, waar ik totaal geen zin in heb, en dat ik dan uit huis moet, terwijl ik bijvoorbeeld helemaal niet kan koken.

 Dan ga ik misschien best ver weg wonen en dan zal ik mijn ouders en vriendinnen heel erg gaan missen. Ik weet dat het allemaal nog heel ver weg is, maar alle veranderingen die ik nu meemaak, maken me gewoon heel onzeker over de toekomst. Soms huil ik hier ’s avonds zelfs over en tien minuten later voel ik me weer helemaal happy. Ik ben in de kerstvakantie voor de eerste keer ongesteld geworden en intussen ben ik het pas drie keer geworden. Het is nog helemaal niet regelmatig. Ik vraag me af of dit alles hiermee te maken zou kunnen hebben en of de pil helpt tegen deze emotiewisselingen. Ik zit hier echt mee en ik wil er even liever niet met mijn moeder over praten.
Een Hopeloos Watermeisje.

Je zit midden in de puberteit. Dat betekent dat je op weg bent naar volwassenheid. En dan kan het gebeuren dat al die dingen die daarbij komen kijken, je enorm aangrijpen. Eigenlijk wil je nog helemaal niet volwassen worden want dan moet je opeens de dingen gaan doen waar je nu nog niet over hoeft na te denken zoals studeren, op jezelf wonen, je eigen eten koken… Waarom wil je er eigenlijk niet met je moeder over praten? Zij is degene die je zorgen kan wegnemen. Zij kan je vertellen dat het je eigen keuze is of je gaat studeren of niet. Dat je zo lang thuis mag blijven wonen als je wilt en dat ze je, voor je uit huis gaat, zal leren hoe je moet koken… En wat betreft die stemmingswisselingen: ook dat hoort bij de puberteit. De pil zal daar niet veel verandering in brengen. Probeer vooral positief te blijven denken en wees niet bang om te praten over dingen die je dwars zitten. Dat lucht in ieder geval op.

Lees meer: Help! Ik ga verhuizen.